Beyyine Sûresi

لَمْ يَكُنِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَٰبِ وَٱلْمُشْرِكِينَ مُنفَكِّينَ حَتَّىٰ تَأْتِيَهُمُ ٱلْبَيِّنَةُ

Lem yekünillezîne keferû min ehlil-kitâbi vel-müşrikîne münfekkîne hattâ te'tiyehümül-beyyineh.

Kitap ehlinden ve müşriklerden kâfirler, kendilerine apaçık delil gelinceye kadar (küfürlerinden) ayrılacak değiller.

رَسُولٌۭ مِّنَ ٱللَّهِ يَتْلُوا۟ صُحُفًۭا مُّطَهَّرَةًۭ

Rasûlün minellâhi yetlû suhüfen mütahherah.

(İşte o apaçık delil) Allah tarafından gönderilen ve tertemiz sahifeleri okuyan bir elçidir.

فِيهَا كُتُبٌۭ قَيِّمَةٌۭ

Fîhâ kütübün kayyimeh.

(Bu sahifelerde) yazılı hükümler vardır.

وَمَا تَفَرَّقَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ إِلَّا مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَتْهُمُ ٱلْبَيِّنَةُ

Vemâ teferrakallezîne ûtul-kitâbe illâ min ba'di mâ câethümül-beyyineh.

Kendilerine kitap verilenler, ancak kendilerine apaçık delil geldikten sonra ayrılığa düştüler.

وَمَآ أُمِرُوٓا۟ إِلَّا لِيَعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ حُنَفَآءَ وَيُقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤْتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ ۚ وَذَٰلِكَ دِينُ ٱلْقَيِّمَةِ

Vemâ ümirû illâ liya'büdullâhe mühlisîne lehüd-dîne hünefâe veyükîmus-salâte veyü'tuz-zekâte vezâlike dînül-kayyimeh.

Halbuki onlara ancak, dini yalnız O'na has kılarak ve hanifler olarak Allah'a ibadet etmeleri, namaz kılmaları ve zekât vermeleri emrolunmuştu. İşte dosdoğru din budur.

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَٰبِ وَٱلْمُشْرِكِينَ فِى نَارِ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَآ ۚ أُو۟لَٰٓئِكَ هُمْ شَرُّ ٱلْبَرِيَّةِ

İnnellezîne keferû min ehlil-kitâbi vel-müşrikîne fî nâri cehenneme hâlidîne fîhâ ülâike hüm şerrul-beriyyeh.

Kitap ehlinden ve müşriklerden olan kâfirler, içinde ebedi kalacakları Cehennem ateşindedirler. İşte onlar, yaratılmışların en şerlileridir.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ أُو۟لَٰٓئِكَ هُمْ خَيْرُ ٱلْبَرِيَّةِ

İnnellezîne âmenû veamilus-sâlihâti ülâike hüm hayrul-beriyyeh.

İman edip, salih amel yapanlar ise, işte onlar, yaratılmışların en hayırlıları onlardır.

جَزَآؤُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّٰتُ عَدْنٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًۭا ۖ رَّضِىَ ٱللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا۟ عَنْهُ ۚ ذَٰلِكَ لِمَنْ خَشِىَ رَبَّهُۥ

Cezâühüm inde rabbihim cennâtü adnin tecrî min tehtihel-enhâru hâlidîne fîhâ ebeden radıyellâhü anhüm veradû anhü zâlike limen haşiye rabbeh.

Onların mükâfatı Rableri katında, altından ırmaklar akan ve içinde ebedi kalacakları Adn cennetleridir. Allah, onlardan razı olmuştur Onlar da Allah’tan razı olmuşlardır. İşte bu mükâfat, Rabbinden korkanındır.