Duhân Sûresi

حمٓ

Hâ Mîm.

Hâ mîm.

وَٱلْكِتَٰبِ ٱلْمُبِينِ

Vel-kitâbil-mübîn.

Apaçık kitaba andolsun ki..

إِنَّآ أَنزَلْنَٰهُ فِى لَيْلَةٍۢ مُّبَٰرَكَةٍ ۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ

İnnâ enzelnâhü fî leyletin mübâraketin innâ künnâ münzirîn.

Biz onu, mübarek bir gecede indirdik. Biz, uyaranlarız.

فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ

Fîhâ yüfraku küllü emrin hakîm.

O gece, her hikmetli iş ayrılır.

أَمْرًۭا مِّنْ عِندِنَآ ۚ إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ

Emran min indinâ innâ künnâ mürsilîn.

Tarafımızdan bir emir ile biz, (rasûller) gönderenleriz.

رَحْمَةًۭ مِّن رَّبِّكَ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ

Rahmeten min rabbike innehû hüves-semîul-alîm.

Rabbinden bir rahmet olarak. Şüphesiz O, herşeyi işitendir, bilendir.

رَبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ

Rabbis-semâvâti vel-erdı vemâ beynehümâ in küntüm mûkınîn.

Göklerin, yerin ve arasındakilerin Rabbidir. Eğer gerçekten bilenler iseniz.

لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ ۖ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ

Lâ ilâhe illâ hüve yühyî veyümîtü rabbüküm verabbü âbâikümül-evvelîn.

O’ndan başka (hak) ilah yoktur. Diriltir ve öldürür. Sizin de Rabbiniz, sizden önceki atalarınızın da Rabbidir.

بَلْ هُمْ فِى شَكٍّۢ يَلْعَبُونَ

Bel hüm fî şekkin yel'abûn.

Fakat, onlar şüphe içinde oynayıp eğlenirler.

فَٱرْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِى ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانٍۢ مُّبِينٍۢ

Fertekıb yevme te'tis-semâü bidühânin mübîn.

Göğün apaçık bir duman getireceği günü gözle!

يَغْشَى ٱلنَّاسَ ۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٌۭ

Yağşen-nâse hâzâ azâbün elîm.

İnsanları bürür. Bu, acı bir azaptır.

رَّبَّنَا ٱكْشِفْ عَنَّا ٱلْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ

Rabbenekşif annel-azâbe innâ mü'minûn.

Rabbimiz! Azabı bizden kaldır, biz iman eden kimseleriz.

أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكْرَىٰ وَقَدْ جَآءَهُمْ رَسُولٌۭ مُّبِينٌۭ

Ennâ lehümüz-zikrâ vekad câehüm rasûlün mübîn.

Nerede onlarda öğüt almak? Kendilerine apaçık bir rasûl gelmişti.

ثُمَّ تَوَلَّوْا۟ عَنْهُ وَقَالُوا۟ مُعَلَّمٌۭ مَّجْنُونٌ

Sümme tevellev anhü vekâlû müallemün mecnûn.

Sonra ondan yüz çevirmişler ve: Öğretilmiş bir mecnun/deli demişlerdi.

إِنَّا كَاشِفُوا۟ ٱلْعَذَابِ قَلِيلًا ۚ إِنَّكُمْ عَآئِدُونَ

İnnâ kâşiful-azâbi kalîlen inneküm âidûn.

Biz, azabı biraz kaldırırız, siz de tekrar dönersiniz.

يَوْمَ نَبْطِشُ ٱلْبَطْشَةَ ٱلْكُبْرَىٰٓ إِنَّا مُنتَقِمُونَ

Yevme nebtışül-batşetel-kübrâ innâ müntekımûn.

Büyük bir şiddetle yakalayacağımız gün, elbette intikam alacağız.

۞ وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَآءَهُمْ رَسُولٌۭ كَرِيمٌ

Velekad fetennâ kablehüm kavme fir'avne vecâehüm rasûlün kerîm.

Onlardan önce Firavun kavmini de imtihan etmiştik. Onlara şerefli bir elçi gelmişti.

أَنْ أَدُّوٓا۟ إِلَىَّ عِبَادَ ٱللَّهِ ۖ إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ

En eddû ileyye ibâdellâhi innî leküm rasûlün emîn.

Allah’ın kullarını (İsrailoğulları'nı) bana bırakın/teslim edin. ben güvenilir bir peygamberim, demişti.

وَأَن لَّا تَعْلُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ ۖ إِنِّىٓ ءَاتِيكُم بِسُلْطَٰنٍۢ مُّبِينٍۢ

Veen lâ ta'lû alellâhi innî âtîküm bisültânin mübîn.

Allah’a karşı üstünlük taslamayın. Ben size apaçık bir delil getiriyorum.

وَإِنِّى عُذْتُ بِرَبِّى وَرَبِّكُمْ أَن تَرْجُمُونِ

Veinnî uztü birabbî verabbiküm en tercümûn.

Ve ben, beni taşlamanızdan sizin de Rabbiniz olan Rabbime sığındım.

وَإِن لَّمْ تُؤْمِنُوا۟ لِى فَٱعْتَزِلُونِ

Vein lem tü'minû lî fe'tezilûn.

Eğer bana iman etmediyseniz, benden uzak durun.

فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَٰٓؤُلَآءِ قَوْمٌۭ مُّجْرِمُونَ

Fedeâ rabbehû enne hâülâi kavmün mücrimûn.

Musa: Bunlar, günahkâr bir toplumdur, diyerek Rabbine dua etmişti.

فَأَسْرِ بِعِبَادِى لَيْلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ

Feesri biibâdî leylen inneküm müttebeûn.

Kullarımı geceleyin yola çıkar, siz takip olunacaksınız.

وَٱتْرُكِ ٱلْبَحْرَ رَهْوًا ۖ إِنَّهُمْ جُندٌۭ مُّغْرَقُونَ

Vetrukil-behra rahven innehüm cündün müğrakûn.

Denizi açık olarak bırak! Şüphesiz onlar, suda boğulacak bir ordudur.

كَمْ تَرَكُوا۟ مِن جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ

Kem terakû min cennâtin veuyûn.

Onlar nice bahçeleri ve pınarları terkettiler.

وَزُرُوعٍۢ وَمَقَامٍۢ كَرِيمٍۢ

Vezürûin vemekâmin kerîm.

Ekinleri güzel konakları...

وَنَعْمَةٍۢ كَانُوا۟ فِيهَا فَٰكِهِينَ

Vena'metin kânû fîhâ fâkihîn.

İçinde eğlenip durdukları nimetleri...

كَذَٰلِكَ ۖ وَأَوْرَثْنَٰهَا قَوْمًا ءَاخَرِينَ

Kezâlike veevrasnâhâ kavmen âharîn.

İşte böyle... Onu bir başka topluma miras bıraktık.

فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلْأَرْضُ وَمَا كَانُوا۟ مُنظَرِينَ

Femâ beket aleyhimüs-semâü vel-erdu vemâ kânû münzarîn.

Onlara ne gök ağladı, ne de yer! Hiç bekletilmediler.

وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ مِنَ ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ

Velekad necceynâ benî isrâîle minel-azâbil-mühîn.

İsrailoğulları'nı da alçaltıcı azaptan kurtarmıştık.

مِن فِرْعَوْنَ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيًۭا مِّنَ ٱلْمُسْرِفِينَ

Min fir'avne innehû kâne âliyen minel-müsrifîn.

Firavundan... Çünkü o, haddi ululuk taslayan bir kimse idi.

وَلَقَدِ ٱخْتَرْنَٰهُمْ عَلَىٰ عِلْمٍ عَلَى ٱلْعَٰلَمِينَ

Velekadihternâhüm alâ ilmin alel-âlemîn.

Onları bir ilim üzere alemler karşı seçkin kıldık.

وَءَاتَيْنَٰهُم مِّنَ ٱلْءَايَٰتِ مَا فِيهِ بَلَٰٓؤٌۭا۟ مُّبِينٌ

Veâteynâhüm minel-âyâti mâ fîhi belâün mübîn.

Onlara, içlerinde apaçık imtihanlar olan ayetler verdik.

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ

İnne hâülâi leyekûlûn.

Bunlar ise diyorlar ki:

إِنْ هِىَ إِلَّا مَوْتَتُنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُنشَرِينَ

İn hiye illâ mevtetünel-ûlâ vemâ nehnü bimünşerîn.

Bir defa öldükten sonra başka bir şey yoktur. Biz, yeniden diriltilecek de değiliz.

فَأْتُوا۟ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ

Fe'tû bâbâinâ in küntüm sâdikîn.

Doğru söyleyenler iseniz, haydi babalarımızı getirin.

أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍۢ وَٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ أَهْلَكْنَٰهُمْ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ مُجْرِمِينَ

Ehüm hayrun em kavmü tübbein vellezîne min kablihim ehleknâhüm innehüm kânû mücrimîn.

Onlar mı hayırlı; yoksa Tubba halkı ve onlardan öncekiler mi? Biz, onları helak ettik. Çünkü suçlu idiler.

وَمَا خَلَقْنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَٰعِبِينَ

Vemâ halaknes-semâvâti vel-erda vemâ beynehümâ lâibîn.

Biz gökleri, yeri ve arasındakileri oyuncular olarak yaratmadık.

مَا خَلَقْنَٰهُمَآ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

Mâ halaknâhümâ illâ bil-hakkı velâkinne ekserahüm lâ ya'lemûn.

Onları ancak hak ile yarattık. Fakat, onların çoğu bilmez.

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ مِيقَٰتُهُمْ أَجْمَعِينَ

İnne yevmel-fasli mîkâtühüm ecmeîn.

Hüküm günü, onların hepsine söz verilen vakittir.

يَوْمَ لَا يُغْنِى مَوْلًى عَن مَّوْلًۭى شَيْـًۭٔا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ

Yevme lâ yüğnî mevlen an mevlen şeyen velâ hüm yünsarûn.

O gün, dostun dosta hiçbir şekilde faydası olmaz. Onlara yardım da olunmaz.

إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

İllâ men rahimellâhü innehû hüvel-azîzür-rahîm.

Allah’ın merhamet ettikleri dışında. Çünkü O, çok güçlüdür, çok merhametlidir.

إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ

İnne şeceratez-zekkûm.

Zakkum ağacı...

طَعَامُ ٱلْأَثِيمِ

Taâmül-esîm.

Günahkârın yemeğidir.

كَٱلْمُهْلِ يَغْلِى فِى ٱلْبُطُونِ

Kel-mühli yağlî fil-bütûn.

Maden eriyiği gibi karınlarda kaynar durur.

كَغَلْىِ ٱلْحَمِيمِ

Keğalyil-hamîm.

Kaynar suyun kaynadığı gibi...

خُذُوهُ فَٱعْتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ

Huzûhü fe'tilûhü ilâ sevâil-cehîm.

Onu şiddetle tutun, Cehennem'in ortasına atın.

ثُمَّ صُبُّوا۟ فَوْقَ رَأْسِهِۦ مِنْ عَذَابِ ٱلْحَمِيمِ

Sümme subbû fevka ra'sihî min azâbil-hamîm.

Sonra kaynar su azabından başından aşağı boşaltın.

ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْكَرِيمُ

Zük inneke entel-azîzül-kerîm.

Tat bunu! Hani sen güçlü ve şerefliydin.

إِنَّ هَٰذَا مَا كُنتُم بِهِۦ تَمْتَرُونَ

İnne hâzâ mâ küntüm bihî temterûn.

İşte bu sizin hakkında şüphe ettiğiniz şeydir.

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى مَقَامٍ أَمِينٍۢ

İnnel-müttekîne fî mekâmin emîn.

Takva sahipleri ise, onlar güvenli bir makamdadırlar.

فِى جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ

Fî cennâtin veuyûn.

Cennet'lerde ve pınarlarda...

يَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍۢ وَإِسْتَبْرَقٍۢ مُّتَقَٰبِلِينَ

Yelbesûne min sündüsin veistebrakın mütekâbilîn.

Halis ipek ve parlak atlastan elbiseler giyerek, karşılıklı otururlar.

كَذَٰلِكَ وَزَوَّجْنَٰهُم بِحُورٍ عِينٍۢ

Kezâlike vezevvecnâhüm bihûrin în.

İşte böyle! Onları iri gözlü hurilerle evlendirmişizdir.

يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَٰكِهَةٍ ءَامِنِينَ

Yed'ûne fîhâ bikülli fâkihetin âminîn.

Orada güven içinde her meyveyi isterler.

لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلْمَوْتَ إِلَّا ٱلْمَوْتَةَ ٱلْأُولَىٰ ۖ وَوَقَىٰهُمْ عَذَابَ ٱلْجَحِيمِ

Lâ yezûkûne fîhel-mevte illel-mevtetel-ûlâ vevekâhüm azâbel-cehîm.

İlk ölümden başka bir ölüm tatmazlar. Onlar cehennem azabından korunmuştur.

فَضْلًۭا مِّن رَّبِّكَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ

Fadlen min rabbike zâlike hüvel-fevzül-azîm.

Rabbinden bir lütuf olarak. İşte büyük kurtuluş budur.

فَإِنَّمَا يَسَّرْنَٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ

Feinnemâ yessernâhü bilisânike leallehüm yetezekkerûn.

Öğüt alsınlar diye onu senin dilin ile kolaylaştırdık.

فَٱرْتَقِبْ إِنَّهُم مُّرْتَقِبُونَ

Fertekıb innehüm mürtekıbûn.

O halde bekle! Zaten onlar da bekliyorlar.