Hicr Sûresi

الٓر ۚ تِلْكَ ءَايَٰتُ ٱلْكِتَٰبِ وَقُرْءَانٍۢ مُّبِينٍۢ

Elif Lâm Râ tilke âyâtül-kitâbi vekur'ânin mübîn.

Elif, Lâm, Râ! Bunlar kitabın ve apaçık bir Kur'an'ın ayetleridir.

رُّبَمَا يَوَدُّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَوْ كَانُوا۟ مُسْلِمِينَ

Rubemâ yeveddüllezîne keferû lev kânû müslimîn.

Kâfirler (kıyamet günü) keşke müslüman olsaydık diye temenni ederler.

ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا۟ وَيَتَمَتَّعُوا۟ وَيُلْهِهِمُ ٱلْأَمَلُ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ

Zerhüm ye'külû veyetemetteû veyülhihimül-emelü fesevfe ya'lemûn.

Onları bırak! Yesinler, eğlensinler, beklentileri onları oyalasın. Nasıl olsa öğrenecekler.

وَمَآ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا وَلَهَا كِتَابٌۭ مَّعْلُومٌۭ

Vemâ ehleknâ min karyetin illâ velehâ kitâbün ma'lûm.

Bilinen bir yazgısı olmayan hiçbir ülkeyi yok etmedik.

مَّا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسْتَـْٔخِرُونَ

Mâ tesbiku min ümmetin ecelehâ vemâ yestehırûn.

Hiçbir ümmet ecelinin önüne geçemez ve onu geciktiremez

وَقَالُوا۟ يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِى نُزِّلَ عَلَيْهِ ٱلذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌۭ

Vekâlû yâeyyühellezî nüzzile aleyhiz-zikru inneke lemecnûn.

Dediler ki: "Ey kendisine Kur'an indirilen! Sen mutlaka bir delisin!"

لَّوْ مَا تَأْتِينَا بِٱلْمَلَٰٓئِكَةِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

Lev mâ te'tînâ bil-melâiketi in künte mines-sâdikîn.

Eğer doğru söylüyorsan, bize melekleri getirmeli değil miydin?

مَا نُنَزِّلُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةَ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَمَا كَانُوٓا۟ إِذًۭا مُّنظَرِينَ

Mâ nünezzilül-melâikete illâ bil-hakkı vemâ kânû izen münzarîn.

Biz melekleri ancak hak (azap) ile indiririz. O zaman onlara mühlet verilmez.

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا ٱلذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَٰفِظُونَ

İnnâ nehnü nezzelnez-zikra veinnâ lehû lehâfizûn.

Kur’an’ı şüphesiz biz indirdik. O’nu koruyacak olan da şüphesiz biziz.

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ فِى شِيَعِ ٱلْأَوَّلِينَ

Velekad erselnâ min kablike fî şiyeil-evvelîn.

Senden önce geçmiş milletlere de rasûller göndermiştik.

وَمَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ

Vemâ ye'tîhim min rasûlin illâ kânû bihî yestehziûn.

Onlara hiçbir rasûl gelmedi ki onunla alay etmemiş olsunlar.

كَذَٰلِكَ نَسْلُكُهُۥ فِى قُلُوبِ ٱلْمُجْرِمِينَ

Kezâlike neslükühû fî kulûbil-mücrimîn.

İşte böylece biz onu, (yalanlamayı) suçluların (Mekke müşriklerinin) kalplerine sokarız.

لَا يُؤْمِنُونَ بِهِۦ ۖ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ ٱلْأَوَّلِينَ

Lâ yü'minûne bihî vekad halet sünnetül-evvelîn.

Öncekilerin başına gelenler (onlara da gelecektir.) Onlar hala bu (peygambere) iman etmiyorlar.

وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِم بَابًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ فَظَلُّوا۟ فِيهِ يَعْرُجُونَ

Velev fetehnâ aleyhim bâben mines-semâi fezallû fîhi ya'rucûn.

Onlara gökten bir kapı açsak da onlar oradan yukarı çıksalar bile…

لَقَالُوٓا۟ إِنَّمَا سُكِّرَتْ أَبْصَٰرُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌۭ مَّسْحُورُونَ

Lekâlû innemâ sükkirat ebsârunâ bel nehnü kavmün meshûrûn.

Yine de: “Gözlerimiz perdelendi, belki de hepimiz büyülendik” derler.

وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِى ٱلسَّمَآءِ بُرُوجًۭا وَزَيَّنَّٰهَا لِلنَّٰظِرِينَ

Velekad cealnâ fis-semâi bürûcen vezeyyennâhâ linnâzırîn.

Gökte burçlar (yıldızlar) varettik ve onları bakanlar için süsledik.

وَحَفِظْنَٰهَا مِن كُلِّ شَيْطَٰنٍۢ رَّجِيمٍ

Vehafiznâhâ min külli şeytânin racîm.

Onu (göğü) kovulmuş şeytanlardan koruduk.

إِلَّا مَنِ ٱسْتَرَقَ ٱلسَّمْعَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌۭ مُّبِينٌۭ

İllâ menisterakas-sem'a feetbeahû şihâbün mübîn.

Ancak kulak hırsızlığı eden müstesna. Onun da ardına açık (yakıcı) bir alev düşer.

وَٱلْأَرْضَ مَدَدْنَٰهَا وَأَلْقَيْنَا فِيهَا رَوَٰسِىَ وَأَنۢبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ شَىْءٍۢ مَّوْزُونٍۢ

Vel-erda medednâhâ veelkaynâ fîhâ ravâsiye veenbetnâ fîhâ min külli şey'in mevzûn.

Yeri de yaydık. Oraya sabit dağlar yerleştirdik. Orada her şeyden ölçüsü bilinen şeyler bitirdik.

وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيهَا مَعَٰيِشَ وَمَن لَّسْتُمْ لَهُۥ بِرَٰزِقِينَ

Vecealnâ leküm fîhâ meâyişe vemen lestüm lehû birâzikîn.

Orda sizler için ve kendisine rızık vermekten sorumlu olmadığınız canlılar için geçimlikler kıldık.

وَإِن مِّن شَىْءٍ إِلَّا عِندَنَا خَزَآئِنُهُۥ وَمَا نُنَزِّلُهُۥٓ إِلَّا بِقَدَرٍۢ مَّعْلُومٍۢ

Vein min şey'in illâ indenâ hazâinühû vemâ nünezzilühû illâ bikaderin ma'lûm.

Hazineleri bizim katımızda olmayan hiçbir şey yoktur; ancak biz onu belirlenmiş bir miktar olarak indiririz.

وَأَرْسَلْنَا ٱلرِّيَٰحَ لَوَٰقِحَ فَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَأَسْقَيْنَٰكُمُوهُ وَمَآ أَنتُمْ لَهُۥ بِخَٰزِنِينَ

Veerselner-riyâha levâkıha feenzelnâ mines-semâi mâen feeskaynâkümûhü vemâ entüm lehû bihâzinîn.

Rüzgârları da (bulutlara yağmur )aşılayıcılar olarak gönderdik. Sonra gökten (buluttan) su indirdik de onunla sizleri suladık ve onu toplayıp depolayan da siz değilsiniz.

وَإِنَّا لَنَحْنُ نُحْىِۦ وَنُمِيتُ وَنَحْنُ ٱلْوَٰرِثُونَ

Veinnâ lenehnü nühyî venümîtü venehnül-vârisûn.

Şüphesiz biz, hem hayat veririz hem de öldürürüz. Varisler olanlar da bizleriz.

وَلَقَدْ عَلِمْنَا ٱلْمُسْتَقْدِمِينَ مِنكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا ٱلْمُسْتَـْٔخِرِينَ

Velekad alimnel-müstakdimîne minküm velekad alimnel-müstehırîn.

Sizden önce geçenleri bildiğimiz gibi, sizden sonra gelecekleri de biliriz.

وَإِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْ ۚ إِنَّهُۥ حَكِيمٌ عَلِيمٌۭ

Veinne rabbeke hüve yehşüruhüm innehû hakîmün alîm.

Kesinlikle, Rabbin onları bir araya toplayacaktır. Çünkü O, hakimdir, alimdir.

وَلَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ مِن صَلْصَٰلٍۢ مِّنْ حَمَإٍۢ مَّسْنُونٍۢ

Velekad halaknel-insâne min salsâlin min hamein mesnûn.

İnsanı kuru bir çamurdan, kara ve (rengi, kokusu değişmiş) bir balçıktan yarattık.

وَٱلْجَآنَّ خَلَقْنَٰهُ مِن قَبْلُ مِن نَّارِ ٱلسَّمُومِ

Vel-cânne halaknâhü min kablü min nâris-semûm.

Daha önce de cinleri yakıp kavuran bir ateşten yaratmıştık.

وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَٰٓئِكَةِ إِنِّى خَٰلِقٌۢ بَشَرًۭا مِّن صَلْصَٰلٍۢ مِّنْ حَمَإٍۢ مَّسْنُونٍۢ

Veiz kâle rabbüke lilmelâiketi innî hâlikun beşeran min salsâlin min hamein mesnûn.

Rabbin, meleklere şöyle demişti: "Ben, kuru bir çamurdan, kara ve (rengi, kokusu değişmiş) balçıktan bir beşer yaratacağım."

فَإِذَا سَوَّيْتُهُۥ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِى فَقَعُوا۟ لَهُۥ سَٰجِدِينَ

Feizâ sevveytühû venefahtü fîhi min rûhî fekaû lehû sâcidîn.

"Ona şekil verip, tamamladığımda ve ruhumdan üfürdüğümde hemen ona secdeye kapanın."

فَسَجَدَ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ

Fesecedel-melâiketü küllühüm ecmeûn.

Meleklerin hepsi topluca secde etti.

إِلَّآ إِبْلِيسَ أَبَىٰٓ أَن يَكُونَ مَعَ ٱلسَّٰجِدِينَ

İllâ iblîse ebâ en yekûne meas-sâcidîn.

Ancak İblis, secde edenlerle birlikte olmaktan kaçındı.

قَالَ يَٰٓإِبْلِيسُ مَا لَكَ أَلَّا تَكُونَ مَعَ ٱلسَّٰجِدِينَ

Kâle yâiblîsü mâ leke ellâ tekûne meas-sâcidîn.

Allah: "Ey İblis, secde edenlerle beraber olmanı engelleyen nedir?" dedi.

قَالَ لَمْ أَكُن لِّأَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهُۥ مِن صَلْصَٰلٍۢ مِّنْ حَمَإٍۢ مَّسْنُونٍۢ

Kâle lem ekün liescüde libeşerin halaktehû min salsâlin min hamein mesnûn.

"Ben, kuru bir çamurdan, kara ve (rengi, kokusu değişmiş) bir balçıktan yarattığın bir beşere secde edecek değilim" dedi.

قَالَ فَٱخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌۭ

Kâle fehruc minhâ feinneke racîm.

Öyleyse o Cennet'ten çık, sen kovuldun! dedi.

وَإِنَّ عَلَيْكَ ٱللَّعْنَةَ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلدِّينِ

Veinne aleykel-le'nete ilâ yevmid-dîn.

Hesap gününe kadar lanet sana!

قَالَ رَبِّ فَأَنظِرْنِىٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ

Kâle rabbi feenzırnî ilâ yevmi yüb'asûn.

Rabbim, dedi. Yeniden diriliş gününe kadar beni ertele.

قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ ٱلْمُنظَرِينَ

Kâle feinneke minel-münzarîn.

Sen, ertelenenlerdensin! dedi.

إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْوَقْتِ ٱلْمَعْلُومِ

İlâ yevmil-vaktil-ma'lûm.

Vakti bilinen bir güne kadar..

قَالَ رَبِّ بِمَآ أَغْوَيْتَنِى لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ

Kâle rabbi bimâ ağveytenî leüzeyyinenne lehüm fil-erdı veleüğviyennehüm ecmeîn.

(İblis) dedi ki: Rabbim, beni azdırmana karşılık ben de yeryüzünde (günahları) onlara (günahları) süslü göstereceğim ve saptıracağım hepsini!

إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ ٱلْمُخْلَصِينَ

İllâ ibâdeke minhümül-mühlesîn.

Ancak, içlerinde ihlas sahibi kulların hariç.

قَالَ هَٰذَا صِرَٰطٌ عَلَىَّ مُسْتَقِيمٌ

Kâle hâzâ sırâtun aleyye müstekîm.

(Allah Teala) Bu benim gösterdiğim dosdoğru yoldur, dedi.

إِنَّ عِبَادِى لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَٰنٌ إِلَّا مَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلْغَاوِينَ

İnne ibâdî leyse leke aleyhim sültânün illâ menitebeake minel-ğâvîn.

Senin, kullarım üzerinde hiçbir gücün yoktur, sana uyan azgınlar dışında.

وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعِينَ

Veinne cehenneme lemev'idühüm ecmeîn.

Onların hepsine vaat olunan yer Cehennem'dir.

لَهَا سَبْعَةُ أَبْوَٰبٍۢ لِّكُلِّ بَابٍۢ مِّنْهُمْ جُزْءٌۭ مَّقْسُومٌ

Lehâ seb'atü ebvâbin likülli bâbin minhüm cüz'ün maksûm.

Onun yedi kapısı vardır. Onlardan her bir kapıya bir bölüm ayrılmıştır.

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍ

İnnel-müttekîne fî cennâtin veuyûn.

Takva sahipleri, Cennet'lerde ve pınarlardadır.

ٱدْخُلُوهَا بِسَلَٰمٍ ءَامِنِينَ

Udhulûhâ biselâmin âminîn.

Selametle ve güvenle girin oraya!

وَنَزَعْنَا مَا فِى صُدُورِهِم مِّنْ غِلٍّ إِخْوَٰنًا عَلَىٰ سُرُرٍۢ مُّتَقَٰبِلِينَ

Veneza'nâ mâ fî sudûrihim min ğıllin ihvânen alâ sürurin mütekâbilîn.

Biz, onların kalplerindeki tüm kini söküp attık. Onlar, kardeşler olarak karşılıklı koltuklarda otururlar.

لَا يَمَسُّهُمْ فِيهَا نَصَبٌۭ وَمَا هُم مِّنْهَا بِمُخْرَجِينَ

Lâ yemessühüm fîhâ nesabün vemâ hüm minhâ bimühracîn.

Onlara, orada hiçbir yorgunluk yoktur. Ve onlar, oradan hiç çıkarılmazlar.

۞ نَبِّئْ عِبَادِىٓ أَنِّىٓ أَنَا ٱلْغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ

Nebbi' ibâdî ennî enel-ğafûrur-rahîm.

Kullarıma benim, çok mağfiret edici, çok merhametli olduğumu haber ver.

وَأَنَّ عَذَابِى هُوَ ٱلْعَذَابُ ٱلْأَلِيمُ

Veenne azâbî hüvel-azâbül-elîm.

Azabıma gelince o acı bir azaptır.

وَنَبِّئْهُمْ عَن ضَيْفِ إِبْرَٰهِيمَ

Venebbi'hüm an dayfi ibrâhîm.

Onlara İbrahim’in misafirlerinden haber ver.

إِذْ دَخَلُوا۟ عَلَيْهِ فَقَالُوا۟ سَلَٰمًۭا قَالَ إِنَّا مِنكُمْ وَجِلُونَ

İz dehalû aleyhi fekâlû selâmen kâle innâ minküm vecilûn.

Onun yanına girdikleri zaman: "Selam!" demişlerdi. O da: “Biz, sizden korkuyoruz” demişti.

قَالُوا۟ لَا تَوْجَلْ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَٰمٍ عَلِيمٍۢ

Kâlû lâ tevcel innâ nübeşşiruke biğulâmin alîm.

Onlar: Endişelenme, biz sana bilgin bir erkek evlat müjdeliyoruz, dediler.

قَالَ أَبَشَّرْتُمُونِى عَلَىٰٓ أَن مَّسَّنِىَ ٱلْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ

Kâle ebeşşertümûnî alâ en messeniyel-kiberu febime tübeşşirûn.

Bana ihtiyarlık gelmiş olduğu halde mi müjde veriyorsunuz? Beni ne ile müjdelemektesiniz?” dedi

قَالُوا۟ بَشَّرْنَٰكَ بِٱلْحَقِّ فَلَا تَكُن مِّنَ ٱلْقَٰنِطِينَ

Kâlû beşşernâke bil-hakkı felâ tekün minel-kânitîn.

"Sana gerçeği müjdeliyoruz. Ümitsizliğe düşenlerden olma!" dediler.

قَالَ وَمَن يَقْنَطُ مِن رَّحْمَةِ رَبِّهِۦٓ إِلَّا ٱلضَّآلُّونَ

Kâle vemen yaknetu min rahmeti rabbihî illed-dâllûn.

Rabbinin rahmetinden, sapıklardan başka kim ümidini keser? dedi.

قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا ٱلْمُرْسَلُونَ

Kâle femâ hatbüküm eyyühel-mürselûn.

Ey elçiler işiniz nedir? dedi.

قَالُوٓا۟ إِنَّآ أُرْسِلْنَآ إِلَىٰ قَوْمٍۢ مُّجْرِمِينَ

Kâlû innâ ürsilnâ ilâ kavmin mücrimîn.

"Biz, günahkâr bir topluma gönderildik” dediler.

إِلَّآ ءَالَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمْ أَجْمَعِينَ

İllâ âle lûtın innâ lemüneccûhüm ecmeîn.

Ancak Lût ailesi hariç. Onların hepsini kurtaracağız.

إِلَّا ٱمْرَأَتَهُۥ قَدَّرْنَآ ۙ إِنَّهَا لَمِنَ ٱلْغَٰبِرِينَ

İllemraetehû kaddernâ innehâ leminel-ğâbirîn.

(Fakat Lût'un) karısı müstesna; biz onun geri kalanlardan olmasını takdir ettik.

فَلَمَّا جَآءَ ءَالَ لُوطٍ ٱلْمُرْسَلُونَ

Felemmâ câe âle lûtın il-mürselûn.

Elçiler, Lût ailesine gelince

قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌۭ مُّنكَرُونَ

Kâle inneküm kavmün münkerûn.

Siz, tanınmayan kimselersiniz, dedi Lût.

قَالُوا۟ بَلْ جِئْنَٰكَ بِمَا كَانُوا۟ فِيهِ يَمْتَرُونَ

Kâlû bel ci'nâke bimâ kânû fîhi yemterûn.

Biz sana hakkında şüphe ettiklerini (azabı) getirdik.

وَأَتَيْنَٰكَ بِٱلْحَقِّ وَإِنَّا لَصَٰدِقُونَ

Veeteynâke bil-hakkı veinnâ lesâdikûn.

Sana hak olanı getirdik, şüphesiz biz doğru söyleyenleriz.

فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍۢ مِّنَ ٱلَّيْلِ وَٱتَّبِعْ أَدْبَٰرَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنكُمْ أَحَدٌۭ وَٱمْضُوا۟ حَيْثُ تُؤْمَرُونَ

Feesri biehlike bikıt'in minelleyli vettebi' edbârahüm velâ yeltefit minküm ehadün vemdû haysü tü'merûn.

Bu sebeple, gecenin bir saatinde aileni yola çıkar. Sen de onların arkasından git. Sizden hiç kimse arkasına bakmasın, emrolunduğunuz yere gidin.

وَقَضَيْنَآ إِلَيْهِ ذَٰلِكَ ٱلْأَمْرَ أَنَّ دَابِرَ هَٰٓؤُلَآءِ مَقْطُوعٌۭ مُّصْبِحِينَ

Vekadaynâ ileyhi zâlikel-emra enne dâbira hâülâi maktûun müsbihîn.

Ona, sabahleyin onların arkasının/kökünün kesileceğini vahyettik.

وَجَآءَ أَهْلُ ٱلْمَدِينَةِ يَسْتَبْشِرُونَ

Vecâe ehlül-medîneti yestebşirûn.

Şehir halkı sevinçle geldi.

قَالَ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ ضَيْفِى فَلَا تَفْضَحُونِ

Kâle inne hâülâi dayfî felâ tefdahûn.

Lût: "Bunlar benim misafirlerim, beni rezil etmeyin" dedi.

وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ

Vettekullâhe velâ tühzûn.

"Allah’tan korkun, beni rüsva etmeyin."

قَالُوٓا۟ أَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ ٱلْعَٰلَمِينَ

Kâlû evelem nenheke anil-âlemîn.

"Biz sana insanları misafir etmeni yasaklamadık mı?" dediler.

قَالَ هَٰٓؤُلَآءِ بَنَاتِىٓ إِن كُنتُمْ فَٰعِلِينَ

Kâle hâülâi benâtî in küntüm fâilîn.

"Eğer yapacaksanız (evlenecekseniz) işte kızlarım!" dedi.

لَعَمْرُكَ إِنَّهُمْ لَفِى سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ

Leamruke innehüm lefî sekratihim ya'mehûn.

(Ey Muhammed!) Hayatına and olsun ki onlar sarhoşlukları içerisinde bocalayıp duruyorlar.

فَأَخَذَتْهُمُ ٱلصَّيْحَةُ مُشْرِقِينَ

Feehazethümüs-sayhatü müşrikîn.

Güneşin doğuşuyla birlikte onları bir çığlık yakaladı.

فَجَعَلْنَا عَٰلِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةًۭ مِّن سِجِّيلٍ

Fecealnâ âliyehâ sâfilehâ veemtarnâ aleyhim hicâraten min siccîl.

Böylece (şehrin) üstünü altına getirdik. Üzerlerine de balçıktan pişirilmiş taşlar yağdırdık.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَٰتٍۢ لِّلْمُتَوَسِّمِينَ

İnne fî zâlike leâyâtin lilmütevessimîn.

İbret almak isteyenlere bu olayda işaretler vardır.

وَإِنَّهَا لَبِسَبِيلٍۢ مُّقِيمٍ

Veinnehâ lebisebîlin mükîm.

O (şehir, herkesin gelip geçtiği) bir yol üzerinde durmaktadır.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ لِّلْمُؤْمِنِينَ

İnne fî zâlike leâyeten lilmü'minîn.

Bunda müminler için de bir işaret vardır.

وَإِن كَانَ أَصْحَٰبُ ٱلْأَيْكَةِ لَظَٰلِمِينَ

Vein kâne ashâbül-eyketi lezâlimîn.

(Şuayb'ın kavmi olan) Eyke halkı zalimlik etti.

فَٱنتَقَمْنَا مِنْهُمْ وَإِنَّهُمَا لَبِإِمَامٍۢ مُّبِينٍۢ

Fentekamnâ minhüm veinnehümâ lebiimâmin mübîn.

Her iki (şehir) de açık (gidip gelinen) bir yolun üzerindedir

وَلَقَدْ كَذَّبَ أَصْحَٰبُ ٱلْحِجْرِ ٱلْمُرْسَلِينَ

Velekad kezzebe ashâbül-hicril-mürselîn.

Şüphesiz Hicr (Semud) halkı da peygamberleri yalanlamışlardı.

وَءَاتَيْنَٰهُمْ ءَايَٰتِنَا فَكَانُوا۟ عَنْهَا مُعْرِضِينَ

Veâteynâhüm âyâtinâ fekânû anhâ mü'ridîn.

Onlara ayetlerimizi göndermiştik ama ondan yüz çevirmişlerdi.

وَكَانُوا۟ يَنْحِتُونَ مِنَ ٱلْجِبَالِ بُيُوتًا ءَامِنِينَ

Vekânû yenhitûne minel-cibâli büyûten âminîn.

Onlar, dağları oyarak evler yapıyorlardı. Güven içindeydiler.

فَأَخَذَتْهُمُ ٱلصَّيْحَةُ مُصْبِحِينَ

Feehazethümüs-sayhatü müsbihîn.

Sabahladıklarında onları da bir çığlık yakalayıverdi.

فَمَآ أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ

Femâ ağnâ anhüm mâ kânû yeksibûn.

Kazandıkları onlara bir fayda sağlamadı.

وَمَا خَلَقْنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ إِلَّا بِٱلْحَقِّ ۗ وَإِنَّ ٱلسَّاعَةَ لَءَاتِيَةٌۭ ۖ فَٱصْفَحِ ٱلصَّفْحَ ٱلْجَمِيلَ

Vemâ halaknes-semâvâti vel-erda vemâ beynehümâ illâ bil-hakkı veinnes-sâate leâtiyetün fesfehis-safhal-cemîl.

Biz, gökleri, yeri ve arasındakileri ancak hak ile yarattık. Kıyamet elbette gelecektir. Sen (Ey Muhammed!) güzel bir şekilde affederek muamele et.

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ ٱلْخَلَّٰقُ ٱلْعَلِيمُ

İnne rabbeke hüvel-hallâkul-alîm.

Elbette Rabbin, her şeyi yaratandır, her şeyi bilendir.

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَٰكَ سَبْعًۭا مِّنَ ٱلْمَثَانِى وَٱلْقُرْءَانَ ٱلْعَظِيمَ

Velekad âteynâke seb'an minel-mesânî vel-kur'ânel-azîm.

Sana, tekrarlanan yedi ayeti (Fatiha Suresi'ni) ve Kur’an-ı Azim'i verdik.

لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعْنَا بِهِۦٓ أَزْوَٰجًۭا مِّنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَٱخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ

Lâ temüddenne ayneyke ilâ mâ metta'nâ bihî ezvâcen minhüm velâ tehzen aleyhim vehfid cenâhake lilmü'minîn.

Onlardan bazı sınıflara verdiğimiz dünya metasına sakın gözünü dikme! Onlara karşı hüzne kapılma, kanatlarını müminler için indir.

وَقُلْ إِنِّىٓ أَنَا ٱلنَّذِيرُ ٱلْمُبِينُ

Vekul innî enen-nezîrul-mübîn.

Ve ben apaçık bir uyarıcıyım! de

كَمَآ أَنزَلْنَا عَلَى ٱلْمُقْتَسِمِينَ

Kemâ enzelnâ alel-müktesimîn.

Nitekim biz, (Kur'an'ı) kısımlara ayıranlara azabı indirmişizdir.

ٱلَّذِينَ جَعَلُوا۟ ٱلْقُرْءَانَ عِضِينَ

Ellezîne cealul-kur'âne idîn.

Onlar, Kur'ân'ı kısım kısım ayırdılar. (Bir kısmına sihir, bir kısmına yalan dediler)

فَوَرَبِّكَ لَنَسْـَٔلَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ

Feverabbike leneselennehüm ecmeîn.

92-93: Rabbine andolsun ki, onların hepsini yaptıklarından dolayı sorguya çekeceğiz.

عَمَّا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ

Ammâ kânû ya'melûn.

92-93: Rabbine andolsun ki, onların hepsini yaptıklarından dolayı sorguya çekeceğiz.

فَٱصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ ٱلْمُشْرِكِينَ

Fesda' bimâ tü'meru vea'rid anil-müşrikîn.

Emrolunduğun (hakkı) açığa vur ve müşriklerden yüz çevir!

إِنَّا كَفَيْنَٰكَ ٱلْمُسْتَهْزِءِينَ

İnnâ kefeynâkel-müstehziîn.

Alaycılara karşı biz sana yeteriz.

ٱلَّذِينَ يَجْعَلُونَ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ ۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ

Ellezîne yec'alûne meallâhi ilâhen âhara fesevfe ya'lemûn.

Onlar Allah ile beraber başka bir ilah edinenlerdir. İleride öğrenecekler!

وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُولُونَ

Velekad na'lemü enneke yedîku sadruke bimâ yekûlûn.

Onların söyledikleri şeyler sebebiyle göğsünün daraldığını bilmekteyiz.

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُن مِّنَ ٱلسَّٰجِدِينَ

Fesebbih bihamdi rabbike vekün mines-sâcidîn.

Hamd ile Rabbini tesbih et ve secde edenlerden ol!

وَٱعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّىٰ يَأْتِيَكَ ٱلْيَقِينُ

Ve'büd rabbeke hattâ ye'tiyekel-yekîn.

Sana yakin/ölüm gelene kadar Rabbine ibadet et!