Kâf Sûresi

قٓ ۚ وَٱلْقُرْءَانِ ٱلْمَجِيدِ

Kâf vel-kur'ânil-mecîd.

Kâf. Şerefli Kur’an’a and olsun.

بَلْ عَجِبُوٓا۟ أَن جَآءَهُم مُّنذِرٌۭ مِّنْهُمْ فَقَالَ ٱلْكَٰفِرُونَ هَٰذَا شَىْءٌ عَجِيبٌ

Bel acibû en câehüm münzirun minhüm fekâlel-kâfirûne hâzâ şey'ün acîb.

Kendilerine içlerinden bir uyarıcının gelmesine şaşırdılar da, kafirler: Bu, acayip bir şey, dediler.

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا ۖ ذَٰلِكَ رَجْعٌۢ بَعِيدٌۭ

Eizâ mitnâ vekünnâ türâben zâlike rac'un beîd.

Biz öldükten ve toprak olduktan sonra mı? Bu ne uzak bir dönüştür.

قَدْ عَلِمْنَا مَا تَنقُصُ ٱلْأَرْضُ مِنْهُمْ ۖ وَعِندَنَا كِتَٰبٌ حَفِيظٌۢ

Kad alimnâ mâ tenkusul-erdu minhüm veindenâ kitâbün hafîz.

Yerin onlardan (cesetlerinden) ne eksilteceğini biliriz. Katımızda koruyup saklayan bir kitap vardır.

بَلْ كَذَّبُوا۟ بِٱلْحَقِّ لَمَّا جَآءَهُمْ فَهُمْ فِىٓ أَمْرٍۢ مَّرِيجٍ

Bel kezzebû bil-hakkı lemmâ câehüm fehüm fî emrin merîc.

Hayır onlar, kendilerine hak gelince yalanladılar. Şimdi onlar şaşkınlık içindedirler.

أَفَلَمْ يَنظُرُوٓا۟ إِلَى ٱلسَّمَآءِ فَوْقَهُمْ كَيْفَ بَنَيْنَٰهَا وَزَيَّنَّٰهَا وَمَا لَهَا مِن فُرُوجٍۢ

Efelem yenzurû iles-semâi fevkahüm keyfe beneynâhâ vezeyyennâhâ vemâ lehâ min fürûc.

Üzerlerindeki göğe hiç bakmıyorlar mı? Onu nasıl bina ettik, nasıl süsledik, onda bir çatlak da yoktur.

وَٱلْأَرْضَ مَدَدْنَٰهَا وَأَلْقَيْنَا فِيهَا رَوَٰسِىَ وَأَنۢبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍۭ بَهِيجٍۢ

Vel-erda medednâhâ veelkaynâ fîhâ ravâsiye veenbetnâ fîhâ min külli zevcin behîc.

Ve yeryüzünü nasıl yayıp, üzerinde sabit dağlar yerleştirdik. Orada her çeşit iç açıcı güzel bitkiler yetiştirdik.

تَبْصِرَةًۭ وَذِكْرَىٰ لِكُلِّ عَبْدٍۢ مُّنِيبٍۢ

Tebsıraten vezikrâ likülli abdin münîb.

(Bize) yönelen bütün kullar için (bunları) bir basiret ve öğüt kıldık.

وَنَزَّلْنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ مُّبَٰرَكًۭا فَأَنۢبَتْنَا بِهِۦ جَنَّٰتٍۢ وَحَبَّ ٱلْحَصِيدِ

Venezzelnâ mines-semâi mâen mübâraken feenbetnâ bihî cennâtin vehabbel-hasîd.

Gökten bereketli bir su indirdik de onunla bahçeler ve biçilecek ekinler bitirdik.

وَٱلنَّخْلَ بَاسِقَٰتٍۢ لَّهَا طَلْعٌۭ نَّضِيدٌۭ

Ven-nehle bâsikâtin lehâ tal'un nedîd.

Birbiri üzerine kümelenmiş tomurcuklu, uzun boylu hurma ağaçları...

رِّزْقًۭا لِّلْعِبَادِ ۖ وَأَحْيَيْنَا بِهِۦ بَلْدَةًۭ مَّيْتًۭا ۚ كَذَٰلِكَ ٱلْخُرُوجُ

Rizkan lil'ibâdi veehyeynâ bihî beldeten meyten kezâlikel-hurûc.

Kullara rızık olarak… O su ile ölü beldeye hayat verdik. İşte (kabirden) çıkış da böyledir.

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍۢ وَأَصْحَٰبُ ٱلرَّسِّ وَثَمُودُ

Kezzebet kablehüm kavmü nûhin veashâbür-rassi vesemûd.

Onlardan önce Nuh’un kavmi, Ress halkı ve Semûd da yalanlamıştı.

وَعَادٌۭ وَفِرْعَوْنُ وَإِخْوَٰنُ لُوطٍۢ

Veâdün vefir'avnü veihvânü lût.

Âd, Firavun ve Lût’un kardeşleri de...

وَأَصْحَٰبُ ٱلْأَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍۢ ۚ كُلٌّۭ كَذَّبَ ٱلرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ

Veashâbül-eyketi vekavmü tübbein küllün kezzeber-rusüle fehakka veîd.

Eyke halkı, Tubba kavmi de... Hepsi de elçileri yalanladı ve tehdidim gerçekleşti.

أَفَعَيِينَا بِٱلْخَلْقِ ٱلْأَوَّلِ ۚ بَلْ هُمْ فِى لَبْسٍۢ مِّنْ خَلْقٍۢ جَدِيدٍۢ

Efeayînâ bil-halkıl-evveli bel hüm fî lebsin min halkın cedîd.

İlk yaratmada acizlik mi gösterdik ki yeni bir yaratılıştan şüphe ediyorlar?

وَلَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِۦ نَفْسُهُۥ ۖ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ ٱلْوَرِيدِ

Velekad halaknel-insâne vena'lemü mâ tüvesvisü bihî nefsühû venehnü akrabü ileyhi min hablil-verîd.

Andolsun ki insanı biz yarattık. Ona, nefsinin kendisine vesvese olarak verdiği şeyleri de biliriz. Biz ona şah damarından daha yakınız.

إِذْ يَتَلَقَّى ٱلْمُتَلَقِّيَانِ عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ قَعِيدٌۭ

İz yetelekkel-mütelekkıyâni anil-yemîni veaniş-şimâli kaîd.

Sağ tarafta ve sol tarafta oturan iki alıcı (melek) oturmuş (kayıt yapmaktadır).

مَّا يَلْفِظُ مِن قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌۭ

Mâ yelfizu min kavlin illâ ledeyhi rakîbün atîd.

İnsan hiçbir söz söylemez ki, yanında gözetleyen yazmaya hazır bir melek bulunmasın.

وَجَآءَتْ سَكْرَةُ ٱلْمَوْتِ بِٱلْحَقِّ ۖ ذَٰلِكَ مَا كُنتَ مِنْهُ تَحِيدُ

Vecâet sekratül-mevti bil-hakkı zâlike mâ künte minhü tehîd.

Ölüm sekeratı gerçekten geldiğinde ona denir ki: İşte senin kaçıp durduğun şey!

وَنُفِخَ فِى ٱلصُّورِ ۚ ذَٰلِكَ يَوْمُ ٱلْوَعِيدِ

Venüfiha fis-sûri zâlike yevmül-veîd.

Sûr’a da üfürülür. İşte azap günü!

وَجَآءَتْ كُلُّ نَفْسٍۢ مَّعَهَا سَآئِقٌۭ وَشَهِيدٌۭ

Vecâet küllü nefsin meahâ sâikun veşehîd.

Her kişi yanında bir sevkedici/sürücü ve şahit ile gelecektir.

لَّقَدْ كُنتَ فِى غَفْلَةٍۢ مِّنْ هَٰذَا فَكَشَفْنَا عَنكَ غِطَآءَكَ فَبَصَرُكَ ٱلْيَوْمَ حَدِيدٌۭ

Lekad künte fî ğafletin min hâzâ fekeşefnâ anke ğıtâeke febesarukel-yevme hadîd.

Sen, bundan gafil idin. Gözünden perdeyi kaldırdık. Artık bugün görüşün keskindir.

وَقَالَ قَرِينُهُۥ هَٰذَا مَا لَدَىَّ عَتِيدٌ

Vekâle karînühû hâzâ mâ ledeyye atîd.

Beraberindeki (melek) şöyle der: “İşte bu yanımdaki hazır.”

أَلْقِيَا فِى جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِيدٍۢ

Elkıyâ fî cehenneme külle keffârin anîd.

Cehenneme atın, her inatçı kâfiri...

مَّنَّاعٍۢ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍۢ مُّرِيبٍ

Mennâin lilhayri mü'tedin mürîb.

Hayra engel olan saldırgan, şüpheciyi...

ٱلَّذِى جَعَلَ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَأَلْقِيَاهُ فِى ٱلْعَذَابِ ٱلشَّدِيدِ

Ellezî ceale meallâhi ilâhen âhara feelkıyâhü fil-azâbiş-şedîd.

Allah ile birlikte başka bir ilah edineni atın şiddetli azaba!

۞ قَالَ قَرِينُهُۥ رَبَّنَا مَآ أَطْغَيْتُهُۥ وَلَٰكِن كَانَ فِى ضَلَٰلٍۭ بَعِيدٍۢ

Kâle karînühû rabbenâ mâ atğaytühû velâkin kâne fî dalâlin beîd.

Yanındaki (Şeytan) der ki: Rabbimiz, ben onu azdırmadım. Ama o, uzak bir sapıklık içindeydi.

قَالَ لَا تَخْتَصِمُوا۟ لَدَىَّ وَقَدْ قَدَّمْتُ إِلَيْكُم بِٱلْوَعِيدِ

Kâle lâ tahtesımû ledeyye vekad kaddemtü ileyküm bil-veîd.

(Allah da) şöyle der: Benim yanımda çekişip durmayın, ben size daha önce azabımı bildirmiştim.

مَا يُبَدَّلُ ٱلْقَوْلُ لَدَىَّ وَمَآ أَنَا۠ بِظَلَّٰمٍۢ لِّلْعَبِيدِ

Mâ yübeddelül-kavlü ledeyye vemâ enâ bizallâmin lil'abîd.

Katımda söz değiştirilmez. Ben kullarıma asla zulmedici değilim.

يَوْمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ ٱمْتَلَأْتِ وَتَقُولُ هَلْ مِن مَّزِيدٍۢ

Yevme nekûlü licehenneme helimtele'ti vetekûlü hel min mezîd.

O gün, Cehennem'e: "Doldun mu?" deriz. O da: "Daha var mı?" der.

وَأُزْلِفَتِ ٱلْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ غَيْرَ بَعِيدٍ

Veüzlifetil-cennetü lilmüttekîne ğayra beîd.

Cennet, takva sahiplerine yakınlaştırılacak uzak olmayacak.

هَٰذَا مَا تُوعَدُونَ لِكُلِّ أَوَّابٍ حَفِيظٍۢ

Hâzâ mâ tûadûne likülli evvâbin hafîz.

Yönelen ve (emirlerini) koruyan herkes, işte bu size vadedilendir.

مَّنْ خَشِىَ ٱلرَّحْمَٰنَ بِٱلْغَيْبِ وَجَآءَ بِقَلْبٍۢ مُّنِيبٍ

Men haşiyer-rahmâne bil-ğaybi vecâe bikalbin münîb.

Görmediği halde Rahman’dan korkan ve (O'na) yönelmiş bir kalp ile gelen kimseler...

ٱدْخُلُوهَا بِسَلَٰمٍۢ ۖ ذَٰلِكَ يَوْمُ ٱلْخُلُودِ

Udhulûhâ biselâmin zâlike yevmül-hulûd.

Oraya esenlikle girin, bugün sonsuzluk günüdür.

لَهُم مَّا يَشَآءُونَ فِيهَا وَلَدَيْنَا مَزِيدٌۭ

Lehüm mâ yeşâûne fîhâ veledeynâ mezîd.

Orada istedikleri her şey onlarındır. Katımızda daha fazlası da vardır.

وَكَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّن قَرْنٍ هُمْ أَشَدُّ مِنْهُم بَطْشًۭا فَنَقَّبُوا۟ فِى ٱلْبِلَٰدِ هَلْ مِن مَّحِيصٍ

Vekem ehleknâ kablehüm min karnin hüm eşeddü minhüm batşen fenekkabû fil-bilâdi hel min mehîs.

Biz, onlardan önce kendilerinden daha güçlü olan, diyar diyar dolaşan nice nesilleri helak etmişizdir. Kurtuluş var mı?

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَذِكْرَىٰ لِمَن كَانَ لَهُۥ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى ٱلسَّمْعَ وَهُوَ شَهِيدٌۭ

İnne fî zâlike lezikrâ limen kâne lehû kalbün ev elkes-sem'a vehüve şehîd.

Şüphesiz bunda, kalbi olana veya kulak verene ve şahit olana bir ibret vardır.

وَلَقَدْ خَلَقْنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِى سِتَّةِ أَيَّامٍۢ وَمَا مَسَّنَا مِن لُّغُوبٍۢ

Velekad halaknes-semâvâti vel-erda vemâ beynehümâ fî sitteti eyyâmin vemâ messenâ min lüğûb.

Gökleri, yeri ve ikisi arasındakileri altı günde yarattık. Hiç bir yorgunluk da dokunmadı.

فَٱصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ ٱلشَّمْسِ وَقَبْلَ ٱلْغُرُوبِ

Fesbir alâ mâ yekûlûne vesebbih bihamdi rabbike kable tulûiş-şemsi vekablel-ğurûb.

Onların dediklerine karşı sabret. Güneş doğmadan önce ve batmadan önce Rabbini hamd ederek tesbih et!

وَمِنَ ٱلَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَأَدْبَٰرَ ٱلسُّجُودِ

Veminelleyli fesebbihhü veedbâras-sücûd.

Gecenin bir bölümünde de onu tesbih et, secdelerin ardından da...

وَٱسْتَمِعْ يَوْمَ يُنَادِ ٱلْمُنَادِ مِن مَّكَانٍۢ قَرِيبٍۢ

Vestemi' yevme yünâdil-münâdi min mekânin karîb.

Kulak ver, o gün yakın bir yerden seslenecek olanın çağrısına..

يَوْمَ يَسْمَعُونَ ٱلصَّيْحَةَ بِٱلْحَقِّ ۚ ذَٰلِكَ يَوْمُ ٱلْخُرُوجِ

Yevme yesmeûnes-sayhate bil-hakkı zâlike yevmül-hurûc.

O gün, o çığlığı bir gerçek (hak) olarak işitirler. İşte o gün (kabirlerden) çıkış günüdür.

إِنَّا نَحْنُ نُحْىِۦ وَنُمِيتُ وَإِلَيْنَا ٱلْمَصِيرُ

İnnâ nehnü nühyî venümîtü veileynel-mesîr.

Şüphesiz biz, diriltiriz ve öldürürüz. Dönüş de bizedir.

يَوْمَ تَشَقَّقُ ٱلْأَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًۭا ۚ ذَٰلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنَا يَسِيرٌۭ

Yevme teşekkakul-erdu anhüm sirâan zâlike haşrun aleynâ yesîr.

O gün yer, onlara hızlı bir şekilde yarılacaktır. Bu, bizim için çok kolay olan bir toplamadır.

نَّحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَقُولُونَ ۖ وَمَآ أَنتَ عَلَيْهِم بِجَبَّارٍۢ ۖ فَذَكِّرْ بِٱلْقُرْءَانِ مَن يَخَافُ وَعِيدِ

Nehnü a'lemü bimâ yekûlûne vemâ ente aleyhim bicebbârin fezekkir bil-kur'âni men yehâfü veîd.

Onların söylediklerini biz daha iyi biliriz. Sen, onların üzerinde bir zorlayıcı değilsin. Tehdidimden korkanlara Kur'an'la öğüt ver.