İnfitâr Sûresi

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ

İzes-semâünfetarat.

Gök yarıldığı,

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ

Veizel-kevâkibünteserat.

Yıldızlar/gezegenler döküldüğü,

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ

Veizel-bihâru füccirat.

Denizler kaynayıp birbirine karıştırıldığı,

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ

Veizel-kubûru bü'sirat.

Kabirlerin içi dışına çıkarıldığı zaman,

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ

Alimet nefsün mâ kaddemet veehharat.

Kişi ne hazırlamış olduğunu ne ertelemiş olduğunu bilecektir.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ

Yâeyyühel-insânü mâ ğarrake birabbikel-kerîm.

Ey insan! Kerim olan Rabbine karşı seni aldatan nedir?

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ

Ellezî halekake fesevvâke feadelek.

Seni yaratan ve seni düzenleyip sana biçim veren.

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍۢ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ

Fî eyyi sûratin mâ şâe rakkebek.

O, seni dilediği sûrette yarattı.

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ

Kellâ bel tükezzibûne bid-dîn.

Hayır! Hesabı yalanlıyorsunuz.

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَٰفِظِينَ

Veinne aleyküm lehâfizîn.

Oysa üzerinizde kaydediciler var.

كِرَامًۭا كَٰتِبِينَ

Kirâmen kâtibîn.

Şerefli yazıcılar/Kiramen Katibin.

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ

Ya'lemûne mâ tef'alûn.

Ne yaptığınızı biliyorlar.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍۢ

İnnel-ebrâra lefî neîm.

İyiler, elbette nimetler içinde olacaktır.

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍۢ

Veinnel-füccâra lefî cehîm.

Kötüler/günahkârlar ise kesinlikle Cehennem'dedir.

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ

Yaslevnehâ yevmed-dîn.

Hesap günü oraya atılacaklardır.

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ

Vemâ hüm anhâ biğâibîn.

Onlar, oradan kaybolacak değillerdir.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ

Vemâ edrâke mâ yevmüd-dîn.

Sana bildiren nedir? Hesap gününün ne olduğunu…

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ

Sümme mâ edrâke mâ yevmüd-dîn.

Yine, hesap gününün ne olduğunu sana bildiren nedir?

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌۭ لِّنَفْسٍۢ شَيْـًۭٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍۢ لِّلَّهِ

Yevme lâ temlikü nefsün linefsin şeyen vel-emru yevmeizin lillâh.

O gün hiçbir kimse başkası için bir şeye sahip değildir. O gün, emir sadece Allah’ındır.