Tekvîr Sûresi

إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ

İzeş-şemsü küvvirat.

Güneş dürüldüğü zaman.

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ

Veizen-nücûmünkederat.

Yıldızlar, saçılıp dağıldığı zaman.

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ

Veizel-cibâlü süyyirat.

Dağlar yürütüldüğü zaman.

وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ

Veizel-işâru uttılet.

Gebe develer başıboş bırakıldığı zaman.

وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ

Veizel-vühûşü hüşirat.

Vahşi hayvanlar toplandığı zaman.

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ

Veizel-bihâru süccirat.

Denizler kaynatıldığı zaman.

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ

Veizen-nüfûsü züvvicet.

Nefisler/kişiler (benzerleriyle) birleştirildiği zaman.

وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ

Veizel-mev'ûdetü süilet.

Diri diri gömülen kız çocuğuna sorulduğu zaman.

بِأَىِّ ذَنۢبٍۢ قُتِلَتْ

Bieyyi zenbin kutilet.

Hangi suçtan öldürüldüğü…

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ

Veizes-suhüfü nüşirat.

Sahifeler (amel defterleri) açıldığı zaman.

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ

Veizes-semâü küşitat.

Gök, sıyrılıp, ayrıldığı zaman.

وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ

Veizel-cehîmü süirat.

Cehennem alevlendirildiği zaman.

وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ

Veizel-cennetü üzlifet.

Cennet yaklaştırıldığı zaman.

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّآ أَحْضَرَتْ

Alimet nefsün mâ ehdarat.

Herkes ne hazırladığını bilecektir.

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ

Felâ üksimü bil-hunnes.

Hayır! Yemin ederim gizlenen (yıldızlara).

ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ

El-cevâril-künnes.

O akıp akıp yörüngesinde gidenlere.

وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ

Velleyli izâ as'as.

Karardığında geceye.

وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ

Ves-subhi izâ teneffes.

Aydınlanmaya başladığında sabaha.

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ

İnnehû lekavlü rasûlin kerîm.

Şüphesiz o, şerefli bir elçinin sözüdür.

ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍۢ

Zî kuvvetin inde zil-arşi mekîn.

Güçlü, Arş'ın sahibi yanında itibarlı.

مُّطَاعٍۢ ثَمَّ أَمِينٍۢ

Mütâin semme emîn.

Sözü dinlenir, sonra güvenilir de.

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍۢ

Vemâ sâhibüküm bimecnûn.

Arkadaşınız mecnun değildir.

وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ

Velekad raâhü bil-üfükıl-mübîn.

Onu (Cebrail’i) apaçık ufukta görmüştür.

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍۢ

Vemâ hüve alel-ğaybi bidanîn.

O, gayb hakkında cimri değildir.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَٰنٍۢ رَّجِيمٍۢ

Vemâ hüve bikavli şeytânin racîm.

O, kovulmuş şeytanın sözü de değildir.

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ

Feeyne tezhebûn.

Öyleyse nereye gidiyorsunuz?

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ

İn hüve illâ zikrun lil'âlemîn.

O, ancak alemler için bir öğüttür.

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ

Limen şâe minküm en yestekîm.

Sizden doğru yolu isteyenler için.

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ

Vemâ teşâûne illâ en yeşâellâhü rabbül-âlemîn.

Alemlerin Rabbi Allah dilemedikçe siz de dileyemezsiniz.