Kamer Sûresi

ٱقْتَرَبَتِ ٱلسَّاعَةُ وَٱنشَقَّ ٱلْقَمَرُ

İkterabetis-sâatü venşekkal-kamer.

Kıyamet yaklaştı. Ay yarıldı.

وَإِن يَرَوْا۟ ءَايَةًۭ يُعْرِضُوا۟ وَيَقُولُوا۟ سِحْرٌۭ مُّسْتَمِرٌّۭ

Vein yerav âyeten yü'ridû veyekûlû sihrun müstemirr.

Ama onlar, bir ayet/delil görseler yüz çevirip: "Sürüp giden bir sihir" derler.

وَكَذَّبُوا۟ وَٱتَّبَعُوٓا۟ أَهْوَآءَهُمْ ۚ وَكُلُّ أَمْرٍۢ مُّسْتَقِرٌّۭ

Vekezzebû vettebeû ehvâehüm veküllü emrin müstekırr.

Yalanlayıp, heveslerine uydular. Oysa her işin ulaşacağı bir yer vardır.

وَلَقَدْ جَآءَهُم مِّنَ ٱلْأَنۢبَآءِ مَا فِيهِ مُزْدَجَرٌ

Velekad câehüm minel-enbâi mâ fîhi müzdecer.

Muhakkak, (onları bu hallerinden) korkutup, vazgeçirecek nice haberler gelmiştir.

حِكْمَةٌۢ بَٰلِغَةٌۭ ۖ فَمَا تُغْنِ ٱلنُّذُرُ

Hikmetün bâliğatün femâ tüğnin-nüzür.

(Kur'an) büyük bir hikmettir. Fakat uyarılar bir yarar sağlamadı.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ ۘ يَوْمَ يَدْعُ ٱلدَّاعِ إِلَىٰ شَىْءٍۢ نُّكُرٍ

Fetevelle anhüm yevme yed'ud-dâi ilâ şey'in nükür.

Onlardan yüz çevir. O gün çağırıcı onları korkunç olan, nahoş bir şeye çağırır.

خُشَّعًا أَبْصَٰرُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ كَأَنَّهُمْ جَرَادٌۭ مُّنتَشِرٌۭ

Huşşean ebsâruhüm yahrucûne minel-ecdâsi keennehüm cerâdün münteşir.

Gözleri yere yıkık çekirgeler gibi yayılmış kabirlerinden çıkarlar.

مُّهْطِعِينَ إِلَى ٱلدَّاعِ ۖ يَقُولُ ٱلْكَٰفِرُونَ هَٰذَا يَوْمٌ عَسِرٌۭ

Mühtıîne iled-dâi yekûlül-kâfirûne hâzâ yevmün asir.

O çağırana koşarak… Kâfirler: "Bu, zor bir gün!" derler.

۞ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍۢ فَكَذَّبُوا۟ عَبْدَنَا وَقَالُوا۟ مَجْنُونٌۭ وَٱزْدُجِرَ

Kezzebet kablehüm kavmü nûhin fekezzebû abdenâ vekâlû mecnûnün vezdücir.

Onlardan önce Nuh kavmi de yalanladı. Kulumuzu yalanladılar da mecnun (cinlenmiş) dediler. O (davetinden) alıkoymaya kalkışıldı.

فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنِّى مَغْلُوبٌۭ فَٱنتَصِرْ

Fedeâ rabbehû ennî mağlûbün fentesır.

O da: Ben yenik düştüm, bana yardım et, diye Rabbine dua etti.

فَفَتَحْنَآ أَبْوَٰبَ ٱلسَّمَآءِ بِمَآءٍۢ مُّنْهَمِرٍۢ

Fefetehnâ ebvâbes-semâi bimâin münhemir.

Bunun üzerine biz de göğün kapılarını şiddetle boşanan sulara açtık.

وَفَجَّرْنَا ٱلْأَرْضَ عُيُونًۭا فَٱلْتَقَى ٱلْمَآءُ عَلَىٰٓ أَمْرٍۢ قَدْ قُدِرَ

Vefeccernel-erda uyûnen fel-tekel-mâü alâ emrin kad kudir.

Yerden de pınarlar fışkırttık. Böylece sular takdir edilen bir iş için birleşti.

وَحَمَلْنَٰهُ عَلَىٰ ذَاتِ أَلْوَٰحٍۢ وَدُسُرٍۢ

Vehamelnâhü alâ zâti elvâhin vedüsür.

Onu gözümüzün önünde akıp giden tahta ve mıhtan yapılmış (gemide) taşıdık.

تَجْرِى بِأَعْيُنِنَا جَزَآءًۭ لِّمَن كَانَ كُفِرَ

Tecrî bia'yüninâ cezâen limen kâne küfir.

Gözlerimizin önünde akıp gitti. Küfredilen (Nuh’a) bir mükâfat olarak.

وَلَقَد تَّرَكْنَٰهَآ ءَايَةًۭ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍۢ

Velekad teraknâhâ âyeten fehel min müddekir.

Onu bir ayet (işaret) olarak bırakmıştık. İbret alan var mı?

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ

Fekeyfe kâne azâbî venüzür.

Azabım ve uyarılarım nasılmış?

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا ٱلْقُرْءَانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍۢ

Velekad yessernel-kur'âne lizzikri fehel min müddekir.

Andolsun ki Kur’an’ı da okunması/düşünülmesi için kolaylaştırdık, öğüt alan var mı?

كَذَّبَتْ عَادٌۭ فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ

Kezzebet âdün fekeyfe kâne azâbî venüzür.

Âd da (Hud'u) yalanlamıştı. Benim azabım ve uyarılarım nasılmış?

إِنَّآ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًۭا صَرْصَرًۭا فِى يَوْمِ نَحْسٍۢ مُّسْتَمِرٍّۢ

İnnâ erselnâ aleyhim rîhan sarsaran fî yevmi nehsin müstemirr.

Biz onların üstüne, uğursuzluğu devamlı bir günde dondurucu sert bir rüzgar gönderdik.

تَنزِعُ ٱلنَّاسَ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍۢ مُّنقَعِرٍۢ

Tenziun-nâse keennehüm a'câzü nahlin münkair.

Sanki kökünden sökülmüş hurma ağacının kökleri gibi insanları yerlerinden koparıp atıyordu.

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ

Fekeyfe kâne azâbî venüzür.

Azabım ve uyarılarım nasılmış?

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا ٱلْقُرْءَانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍۢ

Velekad yessernel-kur'âne lizzikri fehel min müddekir.

Andolsun ki Kur’an’ı da okunması/düşünülmesi olması için kolaylaştırdık, öğüt alan var mı?

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِٱلنُّذُرِ

Kezzebet semûdü bin-nüzür.

Semûd da o uyarıları yalanladılar.

فَقَالُوٓا۟ أَبَشَرًۭا مِّنَّا وَٰحِدًۭا نَّتَّبِعُهُۥٓ إِنَّآ إِذًۭا لَّفِى ضَلَٰلٍۢ وَسُعُرٍ

Fekâlû ebeşeran minnâ vâhiden nettebiuhû innâ izen lefî dalâlin vesüur.

İçimizden bir adama mı uyacağız? O vakit sapıtmış ve delilik etmiş oluruz, dediler.

أَءُلْقِىَ ٱلذِّكْرُ عَلَيْهِ مِنۢ بَيْنِنَا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٌۭ

Eülkıyez-zikru aleyhi min beyninâ bel hüve kezzâbün eşir.

Aramızdan, vahiy ona mı gönderilmiş? Hayır! O, yalancı küstahın biridir.

سَيَعْلَمُونَ غَدًۭا مَّنِ ٱلْكَذَّابُ ٱلْأَشِرُ

Seya'lemûne ğaden menil-kezzâbül-eşir.

Yarın onlar kimin yalancı küstah olduğunu görecekler.

إِنَّا مُرْسِلُوا۟ ٱلنَّاقَةِ فِتْنَةًۭ لَّهُمْ فَٱرْتَقِبْهُمْ وَٱصْطَبِرْ

İnnâ mürsilun-nâkati fitneten lehüm fertekıbhüm vestabir.

Biz onları fitne olsun diye dişi deveyi gönderiyoruz. Onları gözet ve sabret!

وَنَبِّئْهُمْ أَنَّ ٱلْمَآءَ قِسْمَةٌۢ بَيْنَهُمْ ۖ كُلُّ شِرْبٍۢ مُّحْتَضَرٌۭ

Venebbi'hüm ennel-mâe kısmetün beynehüm küllü şirbin mühtedar.

Onlara suyun aralarında taksim edildiğini de haber ver. Su içme sırası gelen hazır bulunsun.

فَنَادَوْا۟ صَاحِبَهُمْ فَتَعَاطَىٰ فَعَقَرَ

Fenâdev sâhibehüm feteâtâ feakar.

Arkadaşlarını çağırdılar, o da elini uzatıp deveyi kesti.

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ

Fekeyfe kâne azâbî venüzür.

Bak şimdi, azabım ve uyarılarım nasıl oldu?

إِنَّآ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ صَيْحَةًۭ وَٰحِدَةًۭ فَكَانُوا۟ كَهَشِيمِ ٱلْمُحْتَظِرِ

İnnâ erselnâ aleyhim sayhaten vâhideten fekânû keheşîmil-mühtezır.

Onların üstüne tek bir çığlık gönderdik. Hemen hayvan ağılına (çit olarak) konan kuru ot gibi oluverdiler.

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا ٱلْقُرْءَانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍۢ

Velekad yessernel-kur'âne lizzikri fehel min müddekir.

Andolsun ki Kur’an’ı da okunması/düşünülmesi için kolaylaştırdık, öğüt alan var mı?

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍۭ بِٱلنُّذُرِ

Kezzebet kavmü lûtın bin-nüzür.

Lût’un kavmi de o uyarıları yalanladılar.

إِنَّآ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ حَاصِبًا إِلَّآ ءَالَ لُوطٍۢ ۖ نَّجَّيْنَٰهُم بِسَحَرٍۢ

İnnâ erselnâ aleyhim hâsıben illâ âle lûtın necceynâhüm bisehar.

Biz de üzerlerine taş yağdıran fırtına gönderdik. Ancak Lût’un ailesini, seher vakti kurtarmıştık.

نِّعْمَةًۭ مِّنْ عِندِنَا ۚ كَذَٰلِكَ نَجْزِى مَن شَكَرَ

Ni'meten min indinâ kezâlike neczî men şeker.

Katımızdan bir nimet olarak… Şükredenleri işte böyle ödüllendiririz.

وَلَقَدْ أَنذَرَهُم بَطْشَتَنَا فَتَمَارَوْا۟ بِٱلنُّذُرِ

Velekad enzerahüm batşetenâ fetemârav bin-nüzür.

Lût, onları şiddetli azabımız hakkında uyarmıştı. Ama onlar, uyarıları şüphe ile karşıladılar.

وَلَقَدْ رَٰوَدُوهُ عَن ضَيْفِهِۦ فَطَمَسْنَآ أَعْيُنَهُمْ فَذُوقُوا۟ عَذَابِى وَنُذُرِ

Velekad râvedûhü an dayfihî fetamesnâ a'yünehüm fezûkû azâbî venüzür.

Onlar Lut'un misafirlerine karşı kötülük yapmayı/elde etmeyi istediler. Biz de onların gözlerini silip kör ettik. "Haydi azabımı ve uyarılarımı tadın!" (dedik).

وَلَقَدْ صَبَّحَهُم بُكْرَةً عَذَابٌۭ مُّسْتَقِرٌّۭ

Velekad sabbehahüm bükraten azâbün müstekırr.

Andolsun ki bir sabah erkenden, daim bir azap çöküverdi.

فَذُوقُوا۟ عَذَابِى وَنُذُرِ

Fezûkû azâbî venüzür.

Tadın azabımı ve tehdidimi!

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا ٱلْقُرْءَانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍۢ

Velekad yessernel-kur'âne lizzikri fehel min müddekir.

Andolsun ki Kur’an’ı da okunması/düşünülmesi için kolaylaştırdık, öğüt alan var mı?

وَلَقَدْ جَآءَ ءَالَ فِرْعَوْنَ ٱلنُّذُرُ

Velekad câe âle fir'avnen-nüzür.

Firavun Hânedanı'na da uyarıcılar gelmişti.

كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا كُلِّهَا فَأَخَذْنَٰهُمْ أَخْذَ عَزِيزٍۢ مُّقْتَدِرٍ

Kezzebû bâyâtinâ küllihâ feehaznâhüm ahze azîzin müktedir.

Bütün ayetlerimizi yalanladılar. Biz de onları üstün ve güçlü olanın yakalamasıyla yakalayıverdik.

أَكُفَّارُكُمْ خَيْرٌۭ مِّنْ أُو۟لَٰٓئِكُمْ أَمْ لَكُم بَرَآءَةٌۭ فِى ٱلزُّبُرِ

Eküffâruküm hayrun min ülâiküm em leküm berâetün fiz-zübür.

Sizin kâfirleriniz, onlardan daha mı iyi? Yoksa kitaplarda sizin için bir berat/kurtuluş mu var?

أَمْ يَقُولُونَ نَحْنُ جَمِيعٌۭ مُّنتَصِرٌۭ

Em yekûlûne nehnü cemîun müntesır.

Yoksa onlar: Biz, yenilmez bir toplumuz mu diyorlar?

سَيُهْزَمُ ٱلْجَمْعُ وَيُوَلُّونَ ٱلدُّبُرَ

Seyühzemül-cem'u veyüvellûned-dübür.

Bu topluluk hezimete uğrayacak ve arkalarını dönüp kaçacaklardır.

بَلِ ٱلسَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ وَٱلسَّاعَةُ أَدْهَىٰ وَأَمَرُّ

Belis-sâatü mev'idühüm ves-sâatü edhâ veemerr.

Onlara asıl vadedilen kıyamettir. Kıyamet daha korkunç ve daha acıdır.

إِنَّ ٱلْمُجْرِمِينَ فِى ضَلَٰلٍۢ وَسُعُرٍۢ

İnnel-mücrimîne fî dalâlin vesüur.

Şüphesiz günahkârlar sapıklık ve çılgın alev içindedirler.

يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِى ٱلنَّارِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمْ ذُوقُوا۟ مَسَّ سَقَرَ

Yevme yüshabûne fin-nâri alâ vücûhihim zûkû messe sekar.

O gün Cehennem'e yüzüstü sürüleceklerdir. Tadın ateşin dokunuşunu!

إِنَّا كُلَّ شَىْءٍ خَلَقْنَٰهُ بِقَدَرٍۢ

İnnâ külle şey'in halaknâhü bikader.

Biz her şeyi bir kaderle yarattık.

وَمَآ أَمْرُنَآ إِلَّا وَٰحِدَةٌۭ كَلَمْحٍۭ بِٱلْبَصَرِ

Vemâ emrunâ illâ vâhidetün kelemhin bil-besar.

Emrimiz ancak bir tek emirdir. Göz kırpması gibidir.

وَلَقَدْ أَهْلَكْنَآ أَشْيَاعَكُمْ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍۢ

Velekad ehleknâ eşyâaküm fehel min müddekir.

Andolsun ki benzerlerini helak ettik. İbret alan var mı?

وَكُلُّ شَىْءٍۢ فَعَلُوهُ فِى ٱلزُّبُرِ

Veküllü şey'in fealûhü fiz-zübür.

Onların yaptıkları her şey kitaplarda (kayıtlardadır).

وَكُلُّ صَغِيرٍۢ وَكَبِيرٍۢ مُّسْتَطَرٌ

Veküllü sağîrin vekebîrin müstetar.

Büyük, küçük; satır satır...

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى جَنَّٰتٍۢ وَنَهَرٍۢ

İnnel-müttekîne fî cennâtin veneher.

Takva sahipleri Cennetlerde ve ırmaklar içindedir.

فِى مَقْعَدِ صِدْقٍ عِندَ مَلِيكٍۢ مُّقْتَدِرٍۭ

Fî mak'adi sıdkın inde melîkin müktedir.

Güçlü bir hükümdarın hak meclisindedirler.