Müddessir Sûresi

يَٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ

Yâeyyühel-müddessir.

Ey (elbisesine) bürünen!

قُمْ فَأَنذِرْ

Kum feenzir.

Kalk ve uyar!

وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ

Verabbeke fekebbir.

Ve Rabbinin tekbir et!

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ

Vesiyâbeke fetahhir.

Elbiseni temizle.

وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ

Ver-rucze fehcür.

Pislikten uzak dur!

وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ

Velâ temnün testeksir.

Yaptığın iyiliği çok görerek başa kakma.

وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ

Velirabbike fesbir.

Rabbin için sabret.

فَإِذَا نُقِرَ فِى ٱلنَّاقُورِ

Feizâ nükıra fin-nâkûr.

Sûr’a üflendiği zaman;

فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍۢ يَوْمٌ عَسِيرٌ

Fezâlike yevmeizin yevmün asîr.

İşte o gün zor bir gündür.

عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍۢ

Alel-kâfirîne ğayru yesîr.

Kâfirler için hiç kolay değildir.

ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًۭا

Zernî vemen halaktü vehîdâ.

Beni, yarattığım kimse ile yalnız bırak.

وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًۭا مَّمْدُودًۭا

Vecealtü lehû mâlen memdûdâ.

Ona pek çok mal verdim.

وَبَنِينَ شُهُودًۭا

Vebenîne şühûdâ.

Göz önünde hazır oğullar verdim.

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًۭا

Vemehhedttü lehû temhîdâ.

Ona döşeyip, verdikçe verdim.

ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ

Sümme yatmeu en ezîd.

Daha da artırmamı umuyor.

كَلَّآ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِءَايَٰتِنَا عَنِيدًۭا

Kellâ innehû kâne liâyâtinâ anîdâ.

Asla! Çünkü o, ayetlerimize karşı inatçı oldu.

سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا

Seürhikuhû saûdâ.

Onu sarp bir yokuşa zorlayıp, süreceğim.

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ

İnnehû fekkera vekadder.

Çünkü o düşündü, ölçtü ve biçti.

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ

Fekutile keyfe kadder.

Kahrolası nasıl da ölçtü biçti!

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ

Sümme kutile keyfe kadder.

Sonra (yine o) kahrolası, nasıl (da) ölçtü biçti!

ثُمَّ نَظَرَ

Sümme nezar.

Sonra baktı.

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ

Sümme abese vebeser.

Sonra kaşlarını çatıp, surat astı.

ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ

Sümme edbera vestekber.

Sonra da arkasını dönüp büyüklendi.

فَقَالَ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ يُؤْثَرُ

Fekâle in hâzâ illâ sihrun yü'ser.

Ve şöyle dedi: Bu sadece öğretile gelen bir sihirdir.

إِنْ هَٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ

İn hâzâ illâ kavlül-beşer.

Bu insan sözünden başka bir şey değil.

سَأُصْلِيهِ سَقَرَ

Seüslîhi sekar.

Onu Sekar’a sokacağım.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ

Vemâ edrâke mâ sekar.

Sekar’ın ne olduğunu bilir misin sen?

لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ

Lâ tübkî velâ tezer.

Geride bir şey koymaz, bırakmaz.

لَوَّاحَةٌۭ لِّلْبَشَرِ

Levvâhatün lilbeşer.

Derileri yakıp kavurur.

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ

Aleyhâ tis'ate aşer.

Üzerinde on dokuz (melek) vardır.

وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَٰٓئِكَةًۭ ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةًۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَٰنًۭا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ وَٱلْكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلًۭا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ

Vemâ cealnâ ashâben-nâri illâ melâiketen vemâ cealnâ iddetehüm illâ fitneten lillezîne keferû liyesteykınellezîne ûtul-kitâbe veyezdâdellezîne âmenû îmânen velâ yertâbellezîne ûtul-kitâbe vel-mü'minûne veliyekûlellezîne fî kulûbihim meradun vel-kâfirûne mâzâ erâdellâhü bihâzâ meselen kezâlike yüdıllüllâhü men yeşâü veyehdî men yeşâü vemâ ya'lemü cünûde rabbike illâ hüve vemâ hiye illâ zikrâ lilbeşer.

Biz kendilerine kitap verilenler kesin bir bilgiyle inansın, iman edenlerin imanları artsın, kendilerine kitap verilenler ile iman edenler şüpheye kapılmasın, kalplerinde bir hastalık olanlar ile küfre sapanlar da, “Allah, bu örnekle (on dokuz sayısı ile) neyi anlatmak istedi?” desin diye o ateşin koruyucularını, meleklerden başkasını kılmadık ve onların sayısını da kâfirler için yalnızca bir fitne/imtihan yaptık. Allah, dilediğini işte böyle saptırır, dilediğine de hidayet eder. Rabbinin ordularını kendisinden başkası bilemez. Bu, insanlar için bir öğütten başka bir şey değildir.

كَلَّا وَٱلْقَمَرِ

Kellâ vel-kamer.

Ay’a yemin olsun ki;

وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ

Velleyli iz edber.

Dönüp gelen geceye;

وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ

Ves-subhi izâ esfer.

Aydınlanan sabaha;

إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ

İnnehâ leihdel-küber.

Ki o, büyük bir şeydir.

نَذِيرًۭا لِّلْبَشَرِ

Nezîran lilbeşer.

İnsanlar için bir uyarıcıdır

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ

Limen şâe minküm en yetekaddeme ev yeteehhar.

Sizden ileri gitmek ya da geri kalmak isteyen kimseler için (uyarıcıdır).

كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ

Küllü nefsin bimâ kesebet rahîneh.

Her nefis, kazandığına karşılık bir rehindir.

إِلَّآ أَصْحَٰبَ ٱلْيَمِينِ

İllâ ashâbel-yemîn.

Ancak sağdakiler başka.

فِى جَنَّٰتٍۢ يَتَسَآءَلُونَ

Fî cennâtin yetesâelûn.

Cennet içinde soruştururlar.

عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ

Anil-mücrimîn.

Suçlulara:

مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ

Mâ selekeküm fî sekar.

Sizi Cehennem'e sevkeden nedir?

قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ

Kâlû lem nekü minel-müsallîn.

"Namaz kılanlardan değildik" dediler.

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ

Velem nekü nüt'imül-miskîn.

Miskinleri/fakirleri doyurmuyorduk.

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ

Vekünnâ nehûdu meal-hâidîn.

Batıla dalanlarla biz de dalıyorduk.

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ

Vekünnâ nükezzibü biyevmid-dîn.

Hesap gününü yalanlıyorduk.

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ

Hattâ etânel-yekîn.

Ölüm bize gelene dek.

فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ

Femâ tenfeuhüm şefâatüş-şâfiîn.

Artık şefaatçilerin şefaati onlara bir yarar sağlamaz.

فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ

Femâ lehüm anit-tezkirati mü'ridîn.

Öyleyse, onlara ne oluyor da uyarıdan yüz çeviriyorlar?

كَأَنَّهُمْ حُمُرٌۭ مُّسْتَنفِرَةٌۭ

Keennehüm hümürun müstenfirah.

Sanki onlar, yaban eşekleri gibidir.

فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ

Ferrat min kasverah.

Aslandan kaçan…

بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًۭا مُّنَشَّرَةًۭ

Bel yürîdü küllümriin minhüm en yü'tâ suhüfen müneşşerah.

Belki de onların her biri (gökten inip) önlerine açılmış bir sahife verilmesini istiyorlar.

كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْءَاخِرَةَ

Kellâ bel lâ yehâfûnel-âhırah.

Hayır! Aksine onlar ahiretten korkmuyorlar.

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌۭ

Kellâ innehû tezkirah.

Gerçek şu ki bu bir öğüttür.

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

Femen şâe zekerah.

Öğüt almak isteyen kimseye…

وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ

Vemâ yezkürûne illâ en yeşâellâhü hüve ehlüt-tekvâ veehlül-mağfirah.

Allah dilemedikçe öğüt almazlar. Kendisinden korkulmaya layık olan O’dur, bağış sahibi O’dur