Mürselât Sûresi

وَٱلْمُرْسَلَٰتِ عُرْفًۭا

Vel-mürselâti urfâ.

Yemin olsun, birbiri ardınca gönderilenlere;

فَٱلْعَٰصِفَٰتِ عَصْفًۭا

Fel-âsıfâti asfâ.

Şiddetle esip savrulanlara;

وَٱلنَّٰشِرَٰتِ نَشْرًۭا

Ven-nâşirâti neşrâ.

Yaydıkça yayanlara;

فَٱلْفَٰرِقَٰتِ فَرْقًۭا

Fel-fârikâti ferkâ.

Ayırdıkça ayıranlara;

فَٱلْمُلْقِيَٰتِ ذِكْرًا

Fel-mülkıyâti zikrâ.

Zikri ulaştıranlara;

عُذْرًا أَوْ نُذْرًا

Uzran ev nüzrâ.

Özür veya korkutmak için,

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَٰقِعٌۭ

İnnemâ tûadûne levâkı'.

Size vadedilen elbette gerçekleşecektir.

فَإِذَا ٱلنُّجُومُ طُمِسَتْ

Feizen-nücûmü tumiset.

Yıldızların ışığı söndüğü zaman;

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ فُرِجَتْ

Veizes-semâü füricet.

Gök yarıldığı;

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ نُسِفَتْ

Veizel-cibâlü nüsifet.

Dağlar un ufak savrulduğu zaman;

وَإِذَا ٱلرُّسُلُ أُقِّتَتْ

Veizer-rusülü ükkıtet.

Rasûller toplandığı zaman;

لِأَىِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ

Lieyyi yevmin üccilet.

Bu hangi güne ertelenmiş?

لِيَوْمِ ٱلْفَصْلِ

Liyevmil-fasl.

Ayırma gününe.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ

Vemâ edrâke mâ yevmül-fasl.

Hüküm gününün ne olduğunu ne bilirsin?

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

Veylün yevmeizin lilmükezzibîn.

Vay haline o gün, yalanlayanların!

أَلَمْ نُهْلِكِ ٱلْأَوَّلِينَ

Elem nühlikil-evvelîn.

Evvelkileri helak etmedik mi?

ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ ٱلْءَاخِرِينَ

Sümme nütbiuhümül-âhırîn.

Sonra arkadakileri de onların ardına takacağız.

كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ

Kezâlike nef'alü bil-mücrimîn.

İşte suçlulara böyle yaparız!

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

Veylün yevmeizin lilmükezzibîn.

Vay haline o gün, yalanlayanların!

أَلَمْ نَخْلُقكُّم مِّن مَّآءٍۢ مَّهِينٍۢ

Elem nahlükkküm min mâin mehîn.

Sizi basit bir sudan yaratmadık mı?

فَجَعَلْنَٰهُ فِى قَرَارٍۢ مَّكِينٍ

Fecealnâhü fî karârin mekîn.

Ve suyu sağlam bir yere yerleştirmedik mi?

إِلَىٰ قَدَرٍۢ مَّعْلُومٍۢ

İlâ kaderin ma'lûm.

Belli bir süreye kadar

فَقَدَرْنَا فَنِعْمَ ٱلْقَٰدِرُونَ

Fekadernâ feni'mel-kâdirûn.

Buna gücümüz yetti. Ne güzel güç yetirenleriz

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

Veylün yevmeizin lilmükezzibîn.

Vay haline o gün, yalanlayanların!

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ كِفَاتًا

Elem nec'alil-erda kifâtâ.

Yeryüzünü toplanma yeri kılmadık mı?

أَحْيَآءًۭ وَأَمْوَٰتًۭا

Ehyâen veemvâtâ.

Dirilere ve ölülere.

وَجَعَلْنَا فِيهَا رَوَٰسِىَ شَٰمِخَٰتٍۢ وَأَسْقَيْنَٰكُم مَّآءًۭ فُرَاتًۭا

Vecealnâ fîhâ ravâsiye şâmihâtin veeskaynâküm mâen fürâtâ.

Orada yüksek dağlar yaratıp size tatlı su içirmedik mi?

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

Veylün yevmeizin lilmükezzibîn.

Vay haline o gün, yalanlayanların!

ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ مَا كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

İntalikû ilâ mâ küntüm bihî tükezzibûn.

Haydi yalanladığınıza yürüyün.

ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ ظِلٍّۢ ذِى ثَلَٰثِ شُعَبٍۢ

İntalikû ilâ zıllin zî selâsi şüab.

Yürüyün üç kollu (ateşin) gölgesine!

لَّا ظَلِيلٍۢ وَلَا يُغْنِى مِنَ ٱللَّهَبِ

Lâ zalîlin velâ yüğnî minellâheb.

Gölgelendirmez, alevden de korumaz.

إِنَّهَا تَرْمِى بِشَرَرٍۢ كَٱلْقَصْرِ

İnnehâ termî bişerarin kel-kasr.

O, köşk gibi kocaman kıvılcım saçar.

كَأَنَّهُۥ جِمَٰلَتٌۭ صُفْرٌۭ

Keennehû cimâletün sufr.

Her bir kıvılcım, sanki birer sarı deve gibidir.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

Veylün yevmeizin lilmükezzibîn.

Vay haline o gün, yalanlayanların!

هَٰذَا يَوْمُ لَا يَنطِقُونَ

Hâzâ yevmü lâ yentıkûn.

Bu, onların konuşamayacakları bir gündür

وَلَا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ

Velâ yü'zenü lehüm feya'tezirûn.

Özür dilemeleri için onlara izin verilmez

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

Veylün yevmeizin lilmükezzibîn.

Vay haline o gün, yalanlayanların!

هَٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ۖ جَمَعْنَٰكُمْ وَٱلْأَوَّلِينَ

Hâzâ yevmül-fasli cema'nâküm vel-evvelîn.

Bu, ayırma günüdür Sizi ve evvelkileri bir araya toplarız

فَإِن كَانَ لَكُمْ كَيْدٌۭ فَكِيدُونِ

Fein kâne leküm keydün fekîdûn.

Eğer bana karşı bir tuzağınız varsa, onu hemen kurun!

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

Veylün yevmeizin lilmükezzibîn.

Vay haline o gün, yalanlayanların!

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى ظِلَٰلٍۢ وَعُيُونٍۢ

İnnel-müttekîne fî zılâlin veuyûn.

Allah’tan sakınanlar ise gölgeler içinde ve pınar başlarındadır.

وَفَوَٰكِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ

Vefevâkihe mimmâ yeştehûn.

Arzu ettikleri meyveler…

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

Külû veşrabû heniyen bimâ küntüm ta'melûn.

Yaptıklarınıza karşılık afiyetle yiyin, için!

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

İnnâ kezâlike neczil-mühsinîn.

Biz, iyilik yapanları işte böyle ödüllendiririz.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

Veylün yevmeizin lilmükezzibîn.

Yalanlayanların o gün vay haline!

كُلُوا۟ وَتَمَتَّعُوا۟ قَلِيلًا إِنَّكُم مُّجْرِمُونَ

Külû vetemetteû kalîlen inneküm mücrimûn.

Yiyin ve azıcık faydalanın, nasılsa siz suçlusunuz!

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

Veylün yevmeizin lilmükezzibîn.

Vay haline o gün, yalanlayanların!

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱرْكَعُوا۟ لَا يَرْكَعُونَ

Veizâ kîle lehümürkeû lâ yerkeûn.

Onlara, “Rükû edin!” denildiği zaman, rükû etmezlerdi.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

Veylün yevmeizin lilmükezzibîn.

Vay haline o gün, yalanlayanların!

فَبِأَىِّ حَدِيثٍۭ بَعْدَهُۥ يُؤْمِنُونَ

Febieyyi hadîsin ba'dehû yü'minûn.

Onlar artık bundan (Kur'an'dan) sonra hangi söze iman edecekler?