Nebe' Sûresi

عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ

Amme yetesâelûn.

Neyi soruşturup duruyorlar?

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ

Anin-nebeil-azîm.

Büyük haberi mi?

ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ

Ellezî hüm fîhi mühtelifûn.

Onlar ki, hakkında ihtilaf ediyorlar.

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ

Kellâ seya'lemûn.

Hayır, yakında öğrenecekler.

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ

Sümme kellâ seya'lemûn.

Sonra, Hayır! Yakında öğrenecekler.

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَٰدًۭا

Elem nec'alil-erda mihâdâ.

Yeri bir döşek kılmadık mı?

وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًۭا

Vel-cibâle evtâdâ.

Dağları da birer kazık.

وَخَلَقْنَٰكُمْ أَزْوَٰجًۭا

Vehalaknâküm ezvâcâ.

Sizi de çift çift yarattık.

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًۭا

Vecealnâ nevmeküm sübâtâ.

Uykunuzu dinlenme kıldık.

وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًۭا

Vecealnelleyle libâsâ.

Geceyi örtü kıldık.

وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًۭا

Vecealnen-nâhâra meâşâ.

Gündüzü de geçimlik kıldık.

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًۭا شِدَادًۭا

Vebeneynâ fevkaküm seb'an şidâdâ.

Üstünüze de sapasağlam yedi kat bina ettik.

وَجَعَلْنَا سِرَاجًۭا وَهَّاجًۭا

Vecealnâ sirâcen vehhâcâ.

Işık saçan bir de lamba yarattık.

وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءًۭ ثَجَّاجًۭا

Veenzelnâ minel-mü'sırâti mâen seccâcâ.

Ve o sıkıştıranlardan/bulutlardan şarıl şarıl bir su indirdik.

لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّۭا وَنَبَاتًۭا

Linührice bihî habben venebâtâ.

Onunla taneler ve bitkiler çıkaralım diye.

وَجَنَّٰتٍ أَلْفَافًا

Vecennâtin elfâfâ.

Ve birbirine girmiş sarmaş dolaş bahçeler...

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَٰتًۭا

İnne yevmel-fasli kâne mîkâtâ.

Ayırım/fasl günü belirlenmiş bir vakittir.

يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًۭا

Yevme yünfehu fis-sûri fete'tûne efvâcâ.

Sur’a üflendiği gün bölük bölük geleceksiniz.

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًۭا

Vefütihatis-semâü fekânet ebvâbâ.

(O gün) gök açılıp, kapı kapı olmuştur.

وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا

Vesüyyiratil-cibâlü fekânet serâbâ.

Dağlar yürütülüp, serap olmuştur.

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًۭا

İnne cehenneme kânet mirsâdâ.

Cehennem de gözlemektedir.

لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابًۭا

Littâğîne mâbâ.

Azgınların varacağı sığınak,

لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًۭا

Lâbisîne fîhâ ehkâbâ.

Orada çağlar boyu kalacaklardır.

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًۭا وَلَا شَرَابًا

Lâ yezûkûne fîhâ berden velâ şerâbâ.

Orada ne serinlik tadacaklar, ne de bir içecek.

إِلَّا حَمِيمًۭا وَغَسَّاقًۭا

İllâ hamîmen veğassâkâ.

Kaynar su ve irinden başka...

جَزَآءًۭ وِفَاقًا

Cezâen vifâkâ.

Uygun bir ceza!

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًۭا

İnnehüm kânû lâ yercûne hisâbâ.

Çünkü onlar, hesabı ummuyorlardı.

وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابًۭا

Vekezzebû bâyâtinâ kizzâbâ.

Ayetlerimizi yalanladıkça yalanlamışlardı.

وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَٰهُ كِتَٰبًۭا

Vekülle şey'in ehsaynâhü kitâbâ.

Her şeyi bir kitapta sayıp yazmışızdır.

فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا

Fezûkû felen nezîdeküm illâ azâbâ.

İşte, tadına bakın, size azaptan başka bir şey artırmayacağız.

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا

İnne lilmüttekîne mefâzâ.

Muttakiler için kurtuluş...

حَدَآئِقَ وَأَعْنَٰبًۭا

Hadâika vea'nâbâ.

Bahçeler ve bağlar,

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًۭا

Vekevâibe etrâbâ.

Göğüsleri olgun, yaşıt kızlar,

وَكَأْسًۭا دِهَاقًۭا

Veke'sen dihâkâ.

Dolu dolu kadehler.

لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا كِذَّٰبًۭا

Lâ yesmeûne fîhâ lağven velâ kizzâbâ.

Orada boş ve yalan söz işitmezler.

جَزَآءًۭ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًۭا

Cezâen min rabbike atâen hisâbâ.

(Bunlar) Rabbinden bir karşılık, bol bir bağıştır.

رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًۭا

Rabbis-semâvâti vel-erdı vemâ beynehümer-rahmâni lâ yemlikûne minhü hıtâbâ.

(Bunlar) göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunanların Rabbindendir. O, Rahman'dır. Ona hitap etmeye güç yetiremezler.

يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَٰٓئِكَةُ صَفًّۭا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًۭا

Yevme yekûmür-rûhü vel-melâiketü saffen lâ yetekellemûne illâ men ezine lehür-rahmânü vekâle savâbâ.

Ruh/Cebrail ve meleklerin saf halinde durdukları gün, ancak Rahman’ın kendisine izin verdiği konuşabilir. O da doğruyu konuşur.

ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا

Zâlikel-yevmül-hakku femen şâetehaze ilâ rabbihî mâbâ.

İşte bu, hak olan gündür. Dileyen Rabbine dönüş yolu tutar.

إِنَّآ أَنذَرْنَٰكُمْ عَذَابًۭا قَرِيبًۭا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا

İnnâ enzernâküm azâben karîben yevme yenzurul-mer'ü mâ kaddemet yedâhü veyekûlül-kâfiru yâleytenî küntü türâbâ.

Biz, sizi yakın bir azap ile uyardık. Kişi o gün, elleri ile ne sunduğuna bakar. Kâfir olan da: "Keşke toprak olsaydım!" der.