Şems Sûresi

وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا

Veş-şemsi veduhâhâ.

Andolsun Güneş’e ve aydınlığına,

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا

Vel-kameri izâ telâhâ.

Onu takip eden Ay’a,

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا

Ven-nâhâri izâ cellâhâ.

(Yeryüzünü) (ışığıyla) ortaya çıkaran gündüze,

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا

Velleyli izâ yağşâhâ.

(Yeryüzünü) örten geceye,

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا

Ves-semâi vemâ benâhâ.

Göğe ve onu bina edene,

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا

Vel-erdı vemâ tahâhâ.

Yere ve onu yayana,

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا

Venefsin vemâ sevvâhâ.

Ve nefse ve ona bir düzen içinde biçim verene.

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا

Feelhemehâ fücûrahâ vetakvâhâ.

Sonra da ona kötülüğü ve korunmayı ilham edene.

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا

Kad efleha men zekkâhâ.

Ki onu arındıran kurtuluşa ermiştir.

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا

Vekad hâbe men dessâhâ.

Onu kötülüğe gömen ise mahvolmuştur.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ

Kezzebet semûdü bitağvâhâ.

Semud azgınlığı sebebiyle yalanladı.

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا

İzinbease eşkâhâ.

En azgınları ileri atılmıştı.

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا

Fekâle lehüm rasûlüllâhi nâkatellâhi vesükyâhâ.

Allah'ın Rasûlü onlara: "Allah'ın devesine ve onun su hakkına dokunmayın!" dedi.

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا

Fekezzebûhü feakarûhâ fedemdeme aleyhim rabbühüm bizenbihim fesevvâhâ.

O’nu yalanladılar ve deveyi kestiler de Rableri suçları sebebiyle azabı üzerilerine eşit olarak indirdi (kimse kurtulamadı).

وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا

Velâ yehâfü ukbâhâ.

Bunun sonucundan da korkmaz.