Tûr Sûresi

وَٱلطُّورِ

Vet-tûr.

Tûr’a...

وَكِتَٰبٍۢ مَّسْطُورٍۢ

Vekitâbin mestûr.

Ve sayfalara yazılmış kitaba…

فِى رَقٍّۢ مَّنشُورٍۢ

Fî rakkın menşûr.

Deri üzerine…

وَٱلْبَيْتِ ٱلْمَعْمُورِ

Vel-beytil-ma'mûr.

Beyt-i Ma'mur'a…

وَٱلسَّقْفِ ٱلْمَرْفُوعِ

Ves-sekfil-merfû'.

Yükseltilmiş tavana (göğe)…

وَٱلْبَحْرِ ٱلْمَسْجُورِ

Vel-behril-mescûr.

Taşkın denize…

إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَٰقِعٌۭ

İnne azâbe rabbike levâkı'.

Rabbinin azabı elbette vuku bulacaktır.

مَّا لَهُۥ مِن دَافِعٍۢ

Mâ lehû min dâfi'.

Ona engel olacak hiçbir şey yoktur.

يَوْمَ تَمُورُ ٱلسَّمَآءُ مَوْرًۭا

Yevme temûrus-semâü mevrâ.

O gün gök çok çalkalanıp duracak.

وَتَسِيرُ ٱلْجِبَالُ سَيْرًۭا

Vetesîrul-cibâlü seyrâ.

Dağlar harekete geçip yürüyecek.

فَوَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

Feveylün yevmeizin lilmükezzibîn.

O gün yalanlayanların vay haline!

ٱلَّذِينَ هُمْ فِى خَوْضٍۢ يَلْعَبُونَ

Ellezîne hüm fî havdın yel'abûn.

Ki onlar, boş şeylere dalıp oynuyorlardı.

يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلَىٰ نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا

Yevme yüdeûne ilâ nâri cehenneme deâ.

O gün itile kakıla Cehennem ateşine atılacaklardır.

هَٰذِهِ ٱلنَّارُ ٱلَّتِى كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ

Hâzihin-nârulletî küntüm bihâ tükezzibûn.

Yalanladığınız ateş budur!

أَفَسِحْرٌ هَٰذَآ أَمْ أَنتُمْ لَا تُبْصِرُونَ

Efesihrun hâzâ em entüm lâ tübsırûn.

Bu da mı sihir? Yoksa siz mi görmüyorsunuz?

ٱصْلَوْهَا فَٱصْبِرُوٓا۟ أَوْ لَا تَصْبِرُوا۟ سَوَآءٌ عَلَيْكُمْ ۖ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

İslevhâ fesbirû ev lâ tasbirû sevâün aleyküm innemâ tüczevne mâ küntüm ta'melûn.

Girin oraya! İster sabredin, ister sabretmeyin, sizin için birdir, eşittir. Siz ancak yaptıklarınızın karşılığına çarptırılacaksınız.

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى جَنَّٰتٍۢ وَنَعِيمٍۢ

İnnel-müttekîne fî cennâtin veneîm.

Takva sahipleri Cennetlerde ve nimetler içinde olacaklardır.

فَٰكِهِينَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمْ رَبُّهُمْ وَوَقَىٰهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ ٱلْجَحِيمِ

Fâkihîne bimâ âtâhüm rabbühüm vevekâhüm rabbühüm azâbel-cehîm.

Rablerinin kendilerine verdikleri ile sefa sürerler. Rableri, onları çılgın alevin azabından korumuştur.

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

Külû veşrabû heniyen bimâ küntüm ta'melûn.

Yaptıklarınızın karşılığı olarak afiyetle yiyin için!

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ سُرُرٍۢ مَّصْفُوفَةٍۢ ۖ وَزَوَّجْنَٰهُم بِحُورٍ عِينٍۢ

Müttekîne alâ sürurin masfûfetin vezevvecnâhüm bihûrin în.

Sıra sıra dizilmiş koltuklara yaslanmışlar ve onları iri gözlü hurilerle evlendirmişizdir.

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَٱتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُم بِإِيمَٰنٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَآ أَلَتْنَٰهُم مِّنْ عَمَلِهِم مِّن شَىْءٍۢ ۚ كُلُّ ٱمْرِئٍۭ بِمَا كَسَبَ رَهِينٌۭ

Vellezîne âmenû vettebeathüm zürriyyetühüm biîmânin elhaknâ bihim zürriyyetehüm vemâ eletnâhüm min amelihim min şey'in küllümriin bimâ kesebe rahîn.

İman edenleri, soylarından da iman ederek onlara tabi olanları bir araya getirdik. Amellerinden hiç bir şey eksiltmedik. Her kişi, kendi yapıp kazanmakta olduğuna karşılık bir rehindir.

وَأَمْدَدْنَٰهُم بِفَٰكِهَةٍۢ وَلَحْمٍۢ مِّمَّا يَشْتَهُونَ

Veemdednâhüm bifâkihetin velehmin mimmâ yeştehûn.

Onlara arzu ettikleri her meyveyi ve eti bol bol vermişizdir.

يَتَنَٰزَعُونَ فِيهَا كَأْسًۭا لَّا لَغْوٌۭ فِيهَا وَلَا تَأْثِيمٌۭ

Yetenâzeûne fîhâ ke'sen lâ lağvün fîhâ velâ te'sîm.

Orada birbirlerine kadeh sunarlar. Ama burada (içki yüzünden) ne saçmalama vardır ne de günaha girmek.

۞ وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌۭ لَّهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌۭ مَّكْنُونٌۭ

Veyetûfü aleyhim ğılmânün lehüm keennehüm lü'lüün meknûn.

Hizmetlerine verilmiş, kabuğunda saklı inci gibi gençler etraflarında dönüp dolaşırlar.

وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ

Veakbele ba'duhüm alâ ba'dın yetesâelûn.

Birbirlerine dönüp sorarlar :

قَالُوٓا۟ إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِىٓ أَهْلِنَا مُشْفِقِينَ

Kâlû innâ künnâ kablü fî ehlinâ müşfikîn.

Biz, ailemizin yanında, daha önce (Allah'ın azabı hakkında) korku içindeydik, derler.

فَمَنَّ ٱللَّهُ عَلَيْنَا وَوَقَىٰنَا عَذَابَ ٱلسَّمُومِ

Femennellâhü aleynâ vevekânâ azâbes-semûm.

Allah bize lutfetti de bizi kavurucu azaptan korudu.

إِنَّا كُنَّا مِن قَبْلُ نَدْعُوهُ ۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْبَرُّ ٱلرَّحِيمُ

İnnâ künnâ min kablü ned'ûhü innehû hüvel-berrur-rahîm.

Biz, önceden de ona dua ediyorduk. Gerçekten O, çokça iyilik sahibidir, çokça merhametlidir.

فَذَكِّرْ فَمَآ أَنتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍۢ وَلَا مَجْنُونٍ

Fezekkir femâ ente bini'meti rabbike bikâhinin velâ mecnûn.

Sen öğüt ver. Rabbinin lütfuyla sen ne bir kâhinsin, ne de bir deli.

أَمْ يَقُولُونَ شَاعِرٌۭ نَّتَرَبَّصُ بِهِۦ رَيْبَ ٱلْمَنُونِ

Em yekûlûne şâirun neterabbesu bihî raybel-menûn.

Yoksa: O, bir şairdir, zaman (içinde) başına ölümün gelmesini bekliyoruz mu diyorlar?

قُلْ تَرَبَّصُوا۟ فَإِنِّى مَعَكُم مِّنَ ٱلْمُتَرَبِّصِينَ

Kul terabbesû feinnî meaküm minel-müterabbisîn.

De ki: Bekleyin, ben de sizinle beraber bekleyenlerdenim.

أَمْ تَأْمُرُهُمْ أَحْلَٰمُهُم بِهَٰذَآ ۚ أَمْ هُمْ قَوْمٌۭ طَاغُونَ

Em te'müruhüm ehlâmühüm bihâzâ em hüm kavmün tâğûn.

Onlara akılları mı bunu emreder? Yoksa onlar, azgın bir toplum mudur?

أَمْ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُۥ ۚ بَل لَّا يُؤْمِنُونَ

Em yekûlûne tekavvelehû bel lâ yü'minûn.

Yoksa onu uydurdu mu diyorlar? Hayır, onlar iman etmiyorlar.

فَلْيَأْتُوا۟ بِحَدِيثٍۢ مِّثْلِهِۦٓ إِن كَانُوا۟ صَٰدِقِينَ

Felye'tû bihadîsin mislihî in kânû sâdikîn.

Haydi onun benzeri bir söz getirsinler, eğer doğru söylüyorlarsa!

أَمْ خُلِقُوا۟ مِنْ غَيْرِ شَىْءٍ أَمْ هُمُ ٱلْخَٰلِقُونَ

Em hulikû min ğayri şey'in em hümül-hâlikûn.

Acaba onlar herhangi bir yaratıcı olmadan mı yaratıldılar? Yoksa kendileri mi yaratıcıdırlar?

أَمْ خَلَقُوا۟ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ ۚ بَل لَّا يُوقِنُونَ

Em halekus-semâvâti vel-erda bel lâ yûkınûn.

Yoksa, gökleri ve yeri onlar mı yarattı? Hayır! Onlar kesin bir bilgiyle iman etmiyorlar.

أَمْ عِندَهُمْ خَزَآئِنُ رَبِّكَ أَمْ هُمُ ٱلْمُصَۣيْطِرُونَ

Em indehüm hazâinü rabbike em hümül-müsaytırûn.

Yoksa, Rabbinin hazineleri onların yanında mı? Yoksa, her şeye hakim olan kendileri midir?

أَمْ لَهُمْ سُلَّمٌۭ يَسْتَمِعُونَ فِيهِ ۖ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُم بِسُلْطَٰنٍۢ مُّبِينٍ

Em lehüm süllemün yestemiûne fîhi felye'ti müstemiuhüm bisültânin mübîn.

Yoksa, üzerine çıkıp vahiy dinledikleri bir merdivenleri mi var? Öyleyse, dinleyenleri açık bir delil getirsin.

أَمْ لَهُ ٱلْبَنَٰتُ وَلَكُمُ ٱلْبَنُونَ

Em lehül-benâtü velekümül-benûn.

Yoksa kızlar O’nun da; erkek çocuklar sizin mi?

أَمْ تَسْـَٔلُهُمْ أَجْرًۭا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍۢ مُّثْقَلُونَ

Em teselühüm ecran fehüm min mağramin müskalûn.

Yoksa sen kendilerinden bir ücret istiyorsun da, bu yüzden onlar ağır bir borç altında eziliyorlar mı?

أَمْ عِندَهُمُ ٱلْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ

Em indehümül-ğaybü fehüm yektübûn.

Yoksa gayb onların yanında da onlar mı yazıyorlar?

أَمْ يُرِيدُونَ كَيْدًۭا ۖ فَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ هُمُ ٱلْمَكِيدُونَ

Em yürîdûne keyden fellezîne keferû hümül-mekîdûn.

Yoksa, bir tuzak mı kurmak istiyorlar? Tuzağa düşecek olanlar kâfir olanlardır.

أَمْ لَهُمْ إِلَٰهٌ غَيْرُ ٱللَّهِ ۚ سُبْحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ

Em lehüm ilâhün ğayrullâhi sübhânellâhi ammâ yüşrikûn.

Yoksa, onların Allah’tan başka bir (hak) ilahları mı var? Allah, onların ortak koştuklarından münezzehtir/uzaktır.

وَإِن يَرَوْا۟ كِسْفًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ سَاقِطًۭا يَقُولُوا۟ سَحَابٌۭ مَّرْكُومٌۭ

Vein yerav kisfen mines-semâi sâkıtan yekûlû sehâbün merkûm.

Eğer, gökten bir parçanın düştüğünü görseler “üst üste yapılmış bir bulut” derler.

فَذَرْهُمْ حَتَّىٰ يُلَٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى فِيهِ يُصْعَقُونَ

Fezerhüm hattâ yülâkû yevmehümüllezî fîhi yüs'akûn.

O halde bırak onları! Tâ ki (azaba) çarpılacakları günlerine kavuşsunlar.

يَوْمَ لَا يُغْنِى عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًۭٔا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ

Yevme lâ yüğnî anhüm keydühüm şeyen velâ hüm yünsarûn.

O gün ne kurdukları tuzaklar kendilerine bir yarar sağlar, ne de yardıma uğrarlar.

وَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ عَذَابًۭا دُونَ ذَٰلِكَ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

Veinne lillezîne zalemû azâben dûne zâlike velâkinne ekserahüm lâ ya'lemûn.

Zalimler için bundan başka da azap vardır, fakat onların çoğu bilmezler.

وَٱصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا ۖ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ

Vesbir lihükmi rabbike feinneke bia'yüninâ vesebbih bihamdi rabbike hîne tekûm.

Rabbinin hükmüne sabret! Çünkü sen, gözümüzün önündesin. (Gece) kalktığın zaman hamd ederek Rabbini tesbih et!

وَمِنَ ٱلَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَإِدْبَٰرَ ٱلنُّجُومِ

Veminelleyli fesebbihhü veidbâran-nücûm.

Gecenin bir kısmında ve yıldızlar battıktan sonra da onu tesbih et!